گنکور که معتبرترین جایزه ادبی فرانسه به حساب می‌آید به رمان «صورت جلسه» نوشته اریک وییارد تعلق گرفت.جایزه ادبی رنودو نیز به الیویه گوئز نویسنده رمان «ناپدید شدن جوزف منگل» رسید.

به گزارش ایبنا به نقل از لیورابدو، هیئت داوران جایزه گنکور در رستوران دروان پاریس دست به انتخاب برنده نهایی جایزه گنکور 2017 زدند و رمان «صورت جلسه» نوشته اریک وییارد، نویسنده فرانسوی را به عنوان برنده نهایی مهم‌ترین جایزه ادبی فرانسه معرفی کردند.

اریک وییارد، نویسنده و نمایشنامه‌نویس فرانسوی در سال 1968 در شهر لیون فرانسه متولد شد. او نخستین کتابش را در سال 1999 منتشر کرد. این نویسنده فرانسوی در سال 2012 توانست با کتاب «نبرد غربی» جایزه فرانسوی-آلمانی فرانتس هسل را دریافت کند.

اریک وییارد با رمان «صورت جلسه» سرنخ‌های حوادث مربوط به الحاق اتریش به آلمان نازی در سال 1938 را دنبال می‌کند و شرح می‌دهد که ادبیات چه چیزی را برای تاریخ می‌تواند به ارمغان ‌‌آورد. منتقدان ادبی این اثر اریک ویلارد را جز آثار سیاسی و نه ادبیات داستانی دانسته بودند و اعتقاد داشتند که درونمایه سیاسی این کتاب شانس او برای دریافت این جایزه کاهش می‌دهد.

سال گذشته این جایزه به لیلا سلیمانی، نویسنده فرانسوی-مراکشی اهدا شده بود.

از برندگان سرشناس این جایزه در سال‌های گذشته می‌توان از «مارسل پروست» در سال ۱۹۲۹، «سیمون دوبووار» در سال ۱۹۵۴ و «پاتریک مودیانو»، برنده نوبل ادبیات سال ۲۰۱۴ نام برد.

جایزه ادبی گنکور سال 1903 برای نخستین بار توسط ژول و ادموند گنکور راه‌اندازی شد. این جایزه مهم ادبی فرانسه هرسال به نویسنده‌ای اهدا می‌شود که تاکنون جایزه ادبی بزرگی دریافت نکرده است. هر نویسنده تنها یک بار در طول عمرش شانس برنده شدن این جایزه را دارد. در این میان رومن گاری یک استثنا بود؛ او توانست دوبار یک بار با اسم خود و بار دیگر با اسم مستعار، این جایزه را از آن خود کند.

این جایزه که ارزش مادی ندارد و تنها ۱۰ یورو به برنده اهدا می‌کند، از نظر اعتبار ارزش زیادی دارد و موجب فروش بالای رمان برنده می‌شود.

جایزه ادبی رنودو، از دیگر جوایز مهم فصل ادبی فرانسه نیز دقایقی پس از گنکور برنده خود را معرفی کرد. الیویه گوئز با رمان «ناپدید شدن جوزف منگل» برنده این جایزه شد.

جایزه ادبی رنودو در سال 1926 میلادی به یاد رنودو تئوفاست، موسس نخستین روزنامه فرانسه، توسط یک گروه ده نفره از منتقدان هنری در تکمیل جایزه گنکور راه‌اندازی شد. این جایزه هر سال هم‌زمان با جایزه ادبی گنکور برنده خود را معرفی می‌کند.

منتشرشده در اخبار

اسامی چهار نویسنده به عنوان راه‌یافتگان به مرحله نهایی مهم‌ترین جایزه ادبی فرانسه اعلام شد.

به گزارش ایسنا، «کوئست فرانس» نوشت: ۱۰ عضو هیات داوران جایزه ادبی «گنکور» فرانسه ۲۰۱۷ نام دو نویسنده زن و دو نویسنده مرد را به عنوان نامزدهای نهایی اعلام کردند.

«تاجت را بچسب» نوشته «یانیک هنل»، «باخیتا» نوشته «ورونیک اولمی»، «صورت جلسه» نوشته «اریک وویارد» و «هنر باختن» نوشته «آلیس زنیتر» آثاری هستند که برای کسب جایزه نهایی «گنکور» ۲۰۱۷ با هم رقابت می‌کنند.

ششم نوامبر روزی است که برنده این جایزه مهم ادبیات فرانسوی‌زبان که سال گذشته نصیب «لیلا سلیمانی» شد، مشخص خواهد شد.

جایزه «گنکور» اولین‌بار در سال ۱۹۰۳ از سوی «ژول» و «ادمون گنکور» راه‌اندازی شد. اگرچه برنده این جایزه تنها مبلغی ناچیز معادل ۱۰ یورو دریافت می‌کند، اما جایزه غیررسمی «گنکور» که فروش بالای رمان برنده را برای نویسنده‌اش به ارمغان می‌آورد، بسیار باارزش‌تر از جایزه اصلی است. گفته می‌شود اثر برنده جایزه «گنکور» بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار نسخه در بازار فروش خواهد داشت.

از برندگان سرشناس این جایزه می‌توان از «مارسل پروست» در سال ۱۹۲۹، «سیمون دوبووار» در سال ۱۹۵۴ و «پاتریک مودیانو»، برنده نوبل ادبیات سال ۲۰۱۴ نام برد.

منتشرشده در اخبار

اسامی ۱۰ شاعر راه ‌یافته به مرحله نهایی نامزدی جایزه «تی.اس. الیوت» ۲۰۱۷ اعلام شد.

به گزارش ایسنا، «گاردین» نوشت: در حالی که طی سال‌های اخیر تنوع نژادی و رعایت نکردن آن در برخی جوایز هنری و ادبی حاشیه‌ساز شده، فهرست نامزدهای نهایی جایزه شعر «تی.اس. الیوت» که گران‌ترین جایزه شعر انگلستان محسوب می‌شود، تنها با حضور یک شاعر رنگین‌پوست اعلام شده است.

این در حالی است که با توجه به حضور پررنگ و قوی شاعران رنگین‌پوست در فهرست نامزدهای اولیه، انتظار می‌رفت نام شاعران انگلیسی دیگری چون «کابو چینگونیی» و «ریچادر جورج»، «نوار الصدر»، «آندره نفیس ـ ساحلی» و ... هم در این لیست باشد.

«اوشن ویونگ» شاعر ویتنامی ـ آمریکایی مجموعه «آسمان شب با زخم‌ ترکش‌ها»، تنها نویسنده رنگین‌پوستی است که شانس دریافت جایزه ۲۰ هزار پوندی «الیوت» را دارد.

امسال هیات داوران این جایزه ۱۵۴ اثر را مورد بررسی قرار دادند تا به نام این ۱۰ نفر رسیدند:

«تارا برگین» با کتاب «مرگ غم‌انگیز النور مارکس»

«کرولاین برد» با کتاب «در این روزهای تحریم»

«داگلاس دان» با کتاب «وزوز یک مگس»

«لیوتیا فلین» با کتاب «رادیو»

«مایکل سیمونز رابرتز» با کتاب «منکونیا»

«رابرت مینهینیک» با کتاب «خاطرات آخرین انسان»

«جیمز شرد» با کتاب «اقامتگاه متروک»

«اوشن ویونگ» با کتاب «آسمان شب با زخم ترکش‌ها»

«ژاکلین سافرا» با کتاب «تمام مادران خشمگین من»

«رادی لامسدن» با کتاب «خیلی خوشحالم که خودم هستم»

این بیست‌وچهارمین دوره برگزاری جایزه «تی‌.اس. الیوت» است که از سال ۱۹۹۳ برای بزرگداشت نام «توماس استرنز الیوت» شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و منتقد ادبی برنده‌ نوبل ادبیات نام‌گذاری شده است. او در سال ۱۸۸۸ در ایالت میسوری آمریکا به دنیا آمد و در مجموع، هفت نمایش‌نامه، ۱۷ اثر غیرداستانی و ۱۰ کتاب شعر نوشت. «الیوت» از کسانی چون «هومر»، «دانته»، «شکسپیر» و «جوزف کنراد» الهام گرفت و خود الهام‌بخش نویسندگان دیگری شد.

«تی.اس. الیوت» در دوران زندگی، جایزه‌های متعددی دریافت کرد که به نوبل ادبیات، نشان لیاقت از پادشاه جورج ششم در سال ۱۹۴۸، نشان افتخار دولت فرانسه در سال ۱۹۵۱، جایزه‌ «گوته» در سال ۱۹۵۵، مدال «دانته» در سال ۱۹۵۹، نشان شوالیه‌ ادبیات و هنر فرانسه در سال ۱۹۶۰ و نشان آزادی ریاست‌جمهوری در سال ۱۹۶۴ می‌توان اشاره کرد.

منتشرشده در اخبار

«مارگارت اتوود» ـ نویسنده سرشناس کانادایی ـ جایزه «فرانتس کافکا» ۲۰۱۷ را دریافت کرد.

به گزارش ایسنا، «استریتس تایمز» نوشت: «مارگارت اتوود» نویسنده، شاعر و منتقد کانادایی طی مراسمی در پراگ، جایزه بین‌المللی «فرانتس کافکا» ۲۰۱۷ را به پاس یک عمر دستاورد ادبی خود دریافت کرد.

نویسنده «قصه ندیمه» و «آدمکش کور» در مصاحبه با «فرانس پرس» گفت: فکر می‌کنم این اتفاق خیلی خاصی است؛ چون در دهه ۱۹۵۰ اولین مقاله ادبی‌ام را که پس از دوران مدرسه نوشتم و موضوع آن «فرانتس کافکا» بود. در آن زمان،نه تنها زندگینامه‌ او، بلکه تمام کارهایش را خوانده بودم و خیلی خوب همه‌شان را یادم می‌آید.

«اتوود» ۷۷ ساله این جایزه ۱۰ هزار دلاری را به پاس دهه‌ها فعالیت ادبی، نگارش ۱۷ رمان، هفت کتاب کودک و حدود ۱۲ مجموعه شعر دریافت کرد.

«مارگارت اتوود» متولد ۱۸ نوامبر ۱۹۳۹ است. او فعالیت ادبی خود را در کسوت یک شاعر آغاز کرد و تاکنون ۶۰ کتاب برای بزرگسالان و کودکان به چاپ رسانده است. او چند کتاب شعر اپرا، فیلمنامه تلویزیونی و رمان گرافیکی هم در کارنامه‌اش به ثبت رسانده است.

«اتوود» سال ۲۰۰۰ پس از سه بار راه یافتن به مرحله نهایی نامزدی «من بوکر»، با رمان «آدمکش کور» موفق به کسب این جایزه مهم شد. این شاعر، داستان‌نویس و نویسنده آثار کودک، اکنون یکی از سرشناس‌ترین نویسندگان و منتقدان ادبی کاناداست و جایزه‌های معتبر ادبی فراوانی را در کارنامه ادبی خود ثبت کرده است. او علاوه بر «من بوکر»، در سال ۱۹۸۵ جایزه ادبی «آرتور سی‌کلارک» را از آن خود کرد. جایزه دولتی ادبیات کانادا، «گیلر»،‌ «پن/پینتر» ۲۰۱۶ و جایزه «ایمپک دوبلین» از دیگر جایزه‌های مهم ادبی هستند که کارنامه حرفه‌ای «اتوود» را مزین کرده‌اند.

از این نویسنده آثار متعددی از جمله رمان‌های «قصه‌ ندیمه»، «عروس فریبکار»، «گریس دیگر»، «آدمکش کور» و «اوریکس و کریک» به زبان فارسی ترجمه شده‌اند. رمان «قصه ندیمه» او به خاطر تم ضدآرمانشهری‌اش اخیرا با روی کار آمدن «دونالد ترامپ» به عنوان رئیس‌جمهور آمریکا دوباره مورد توجه خوانندگان و منتقدان قرار گرفته است. سریالی هم از این اثر با بازی «کیت ماس» ساخته شده که در مراحل ابتدایی پخش قرار دارد و نظر مخاطبان را به خود جلب کرده است.

جایزه‌ «فرانتس کافکا» که به صورت سالانه برگزار می‌شود، برای بزرگداشت خالق رمان‌های ماندگاری چون «محاکمه»، «مسخ» و «قلعه» در سال ۲۰۰۱ راه‌اندازی شد. «هاروکی موراکامی»، «فیلیپ راث» و «هرولد پینتر» از نویسندگان سرشناس و مطرحی هستند که پیش از این جایزه‌ «کافکا» را به دست گرفته‌اند.

منتشرشده در اخبار

جایزه «من بوکر» ۲۰۱۷ به «جوزج ساندرز» نویسنده آمریکایی تعلق گرفت.

به گزارش ایسنا،«نیویورک تایمز» نوشت: همانطور که سایت‌های شرط‌ بندی پیش‌بینی کرده بودند،«جورج ساندرز» نویسنده رمان «لینکلن در باردو» توانست جایزه «من بوکر» ۲۰۱۷ را از آن خود کند.
امسال سومین دوره‌ای است که نویسندگان آمریکایی شانس شرکت در رقابت ادبی «بوکر» را پیدا کرده‌اند و دومین مرتبه‌ای است که نام یک آمریکایی به عنوان برنده اعلام می‌شود.
این اولین رمان «ساندرز» است و داستان آن از مراسمی در ساال ۱۸۶۲ آغاز می‌شود که در آن، «آبراهام لینکلن» از قبر پسر ۱۱ ساله خود «ویلی» که بر اثر تیفوس مرده، دیدار می‌کند. روح «ویلی» با گروهی از ارواح بین زندگی و مرگ معلق است. در بخش‌هایی از رمان، روایت به نمایشنامه یا کتاب‌های تاریخی شباهت پیدا می‌کند.
«ساندرز» در اولین مصاحبه خود پس از کسب این جایزه گفت: خوبی مساله برای من این است که این کتاب، سخت است، یک جورهایی عجیب است و رمانی سنتی محسوب نمی‌شود. من این کار را برای توی چشم بودن انجام ندادم، بلکه یک هسته احساسی درونم احساس می‌کردم و تنها قالبی که می‌توانستم به آن بدهم، همین بود.
«لولا یانگ» رئیس هیات داوران جایزه «من بوکر» این کتاب را «بی‌همتا» خواند و گفت: «لینکلن در باردو» به خاطر ابداع و سبک متفاوت‌اش برجسته شد؛ روشی که با آن به طور متناقضی به این ارواح تقریبا مرده جان داد.
رمان «لینکلن در باردو» پس از انتشار در ماه فوریه با استقبال مخاطبان و تشویق منتقدان روبرو شد و به صدر فهرست پرفروش‌ترین‌های «نیویورک تایمز» راه پیدا کرد. «ساندرز» پیش از نوشتن این رمان، به خاطر داستان‌های کوتاه ضدآرمانشهری‌اش که با طنزی سیاه ترکیب شده‌اند، شهرت داشت.
«ساندرز» که دانش‌آموخته رشته ژئوفیزیک است و در اندونزی در همین حوزه مشغول به کار بوده، هرگز تصور نمی‌کرد روزی نویسنده شود، چه برسد به این که یکی از مهم‌ترین جوایز ادبی انگلیسی‌زبان‌ها را از آن خود کند. او وقتی از اندونزی برمی‌گردد، با شغل‌های مختلف و عجبیی همچون نگهبانی، سقف‌سازی و کار کردن در فروشگاه لوازم خانگی و کشتارگاه مخارج خود را تامین می‌کند و سرانجام در دوره کارشناسی ارشد هنرهای زیبا شرکت می‌کند و سال ۱۹۹۶ اولین مجموعه داستانش را به چاپ می‌رساند. «جورج ساندرز» پس از آن، چندین مجموعه داستان دیگر هم از جمله «دهم دسامبر» منتشر کرد.
با اعطای این جایزه مهم به «ساندرز» که «پل آستر»،«آلی اسمیت»، «فیونا مادلی» و «محسن حمید» از رقبایش بودند، موج جدیدی از اعتراضات را به وجود خواهد آورد؛ انتقاد به این که «من بوکر» هم آمریکایی شده است. «پل بیتی» برنده سال گذشته، اولین آمریکایی بود که در تاریخ «من بوکر» موفق به کسب این جایزه شد. امسال از 6 نامزد نهایی، سه نفر، از جمله «پل آستر» و «امیلی فریدلند» ‌آمریکایی بودند.
اما هیات داوران که طی پنج ساعت تصمیم خود را گرفت، اهمیتی به این مسئله نمی‌دهد. «یانگ» گفته است:‌ ما به ملیت نویسنده نگاه نمی‌کنیم. راستش واقعا این مسئله برای ما مشکلی نیست. فقط به کتاب و این که چه چیزی به ما می‌گوید فکر می‌کنیم.
پیش‌بینی‌های وب‌سایت «لد بروکس» هم نشان می‌داد «ساندرز» برای دریافت این جایزه شانس دو به یک دارد. پس از او «حمید» و «مادلی» در رتبه دوم بودند. سایت «بوکیز» هم پیش‌بینی کرده بود «پل آستر» شانس پنج به یک و رقیب‌های او «فریدلوند» و «اسمیت» شانس شش به یک برای دریافت «بوکر» امسال داشتند.
سال گذشته «پل بیتی» به‌عنوان اولین نویسنده آمریکایی توانست جایزه «من بوکر» را با رمان«Sellout» از آن خود کند؛ این رمان تاکنون ۳۶۰ هزار نسخه چاپی فروخته است و فروش آن یک هفته پس از کسب جایزه ۶۵۸ درصد افزایش یافت.
امسال «لیلا اعظم زنگنه» نویسنده جوان ایرانی‌تبار از اعضای هیات داوران این جایزه بود. «زنگنه» ۴۱ ساله استاد ادبیات دانشگاه «هاروارد» است و کتابش با عنوان «جادوگر، ناباکوف و خوشبختی» با استقبال بین‌المللی روبرو شده است. دیگر اعضای هیات داوران «بوکر» امسال را «سارا هال»، «تام فیلیپس» و «کالین توربون» که همگی نویسنده هستند، تشکیل داده‌ بودند.
جایزه «من بوکر» که اولین‌بار در سال ۱۹۶۹ برگزار شد، جایزه‌ای است برای بهترین اثر ادبیات داستانی که به زبان انگلیسی نوشته شده است. این جایزه بیش از ۴۰ سال فقط به نویسندگان کشورهای مشترک‌المنافع، انگلیسی‌ها و ایرلندی‌ها تعلق می‌گرفت، اما از سال 2014 پیش با وضع قوانین متفاوت، تمام آثار نوشته‌شده به زبان انگلیسی‌ حق شرکت در آن را پیدا کرده‌اند.

منتشرشده در اخبار

در رقابتی که پیش بینی می شد نگوگی وا تیونگو از کنیا و هاروکی موراکامی از ژاپن شانس های اصلی دریافت جایزه باشند، کازو ایشی گورو صد و چهاردهمین نویسنده دریافت کننده این جایزه لقب گرفت.
به گزارش خبرگزاری مهر، یک سال پس از این که آکادمی سوئدی نوبل دنیا را شوکه کرد و باب دیلن ترانه سرا و خواننده را به عنوان برنده جایزه ادبیات انتخاب کرد، این بار این جایزه به کازو ایشی گورو نویسنده انگلیسی ژاپنی‌تبار اهدا شده است.
نویسنده رمان «بازمانده روز» که در ناگازاکی به دنیا آمده، به خاطر رمان های عاطفی اش که «اعماق حس موهوم ارتباط ما با جهان را به نمایش می گذارند» موفق به کسب این جایزه شد.
این آکادمی که اجتماعی از ۱۸ شهروند سوئدی است که توسط یک پروسه رای گیری مخفی انتخاب می شوند و تا آخر عمرشان این مقام را در اختیار دارند، اعلام کرده که صد و چهاردهمین جایزه نوبل ادبیات به کازو ایشی گورو اهدا شده است.
برای انتخاب شدن به عنوان دریافت کننده این جایزه، کازو ایشی گورو بیش از نیمی از آراء اعضای آکادمی را از آن خود کرد. آکادمی نوبل همیشه برنده خود را از میان حدود ۳۵۰ نامزد پیشنهادی انتخاب می کند که توسط متخصصان ادبی و برندگان پیشین جایزه نوبل از سراسر جهان معرفی می شوند.
هدف این جایزه ادای احترام به خواسته آلفرد نوبل است که گفته بود «فردی که در زمینه ادبیات خاص ترین اثر را در جهتی ایده آل خلق کرده باشد» باید بتواند این جایزه را از آن خود کند. این جایزه ۸۳۲ هزار پوندی از سال ۱۹۰۱ تا به حال به ۱۱۳ نویسنده اهدا شده که ۱۴ نفر از آن ها زن بوده اند، ۲۸ نفرشان به زبان انگلیسی نوشتند و ۷۷ نفر به خاطر اثر نثر ادبی برنده شدند.

منتشرشده در اخبار
چهارشنبه, 12 مهر 1396 17:55

جنجال‌های نوبل ادبیات

از سال ۱۹۰۱ تاکنون که مهم‌ترین جایزه ادبی دنیا سالانه به نویسندگانی از کشورهای مختلف می‌رسد، حواشی زیادی به خاطر انتخاب‌های اعضای آکادمی نوبل و واکنش اهل ادبیات پیش آمده است.

به گزارش ایسنا، «زی نیوز» نوشت: آکادمی نوبل امسال پنج‌شنبه (پنجم اکتبر) را به عنوان روز معرفی برنده جایزه یک میلیون و ۱۰۰ هزار دلاری نوبل ادبیات اعلام کرده است. بسیاری معتقدند جایزه امسال فرصتی است برای آکادمی سوئدی تا اندکی از بار انتخاب تعجب‌برانگیز و پیش‌بینی‌نشده سال گذشته بکاهد. البته با نگاهی به تاریخچه مهم‌ترین جایزه ادبی جهان، می‌توان دریافت که این جنجال‌ها امری سابقه‌دار بوده است.
«ژان پل سارتر» نویسنده و فیلسوف فرانسوی سال ۱۹۶۴ به عنوان برنده این جایزه معرفی شد، اما از دریافت آن خودداری کرد. او همیشه به جوایز رسمی با دیدی انتقادآمیز نگاه می‌کرد و بیشتر به همین دلیل، این اقدام کم‌سابقه را انجام داد.
برخی از انتخاب‌های دیگر آکادمی نوبل ادبیات هم به دلایل دیگری باعث تعجب شد؛ برای مثال در سال ۱۹۷۴ نام «ایویند جانسون» و «هری مارتینسون» دو نویسنده کمتر شناخته‌شده و مهم‌تر از آن، عضو آکادمی نوبل، به طور مشترک جایزه نوبل را کسب از آن خود کردند. این در حالی بود که در آن سال نویسندگان بنامی چون «گراهام گرین»، «سال بلو» و «ولادیمیر ناباکوف» می‌توانستند این جایزه را به دست آورند.
طی ۲۰ سال گذشته دو برنده نوبل به صورت جدی در آرای مردم و افراد اهل فن، دودسته‌گی ایجاد کرده‌اند: «داریو فو» نمایشنامه‌نویس و بازیگر ایتالیایی که سال ۱۹۹۷ از سوی آکادمی برگزیده شد و «باب دیلن» خواننده آمریکایی. برخی منتقدان با «سبک‌وزن» خواندن «فو»، انتخاب آکادمی را زیر سوال بردند. او پیش از نویسنده شدن، در حرفه بازیگری شهرت داشت و کارهایش از سوی کلیسای کاتولیک سانسور می‌شد.
درباره «باب دیلن» خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی هم حرف بسیار است؛ در کنار تردید تعداد زیادی از ادبیات‌دوستان به انتخاب سال گذشته آکادمی سوئدی، «دیلن» پس از اعلام برنده شدنش تا هفته‌ها سکوت کرد و صدای اعتراض اعضای آکادمی نوبل را درآورد. برنده نوبل ۲۰۱۶ بعدا در جلسه‌ای تقریبا خصوصی سخنرانی پرحاشیه‌اش را ایراد کرد و جایزه نوبل ادبیات را از آن خود کرد.
آکادمی نوبل طی این ۱۰۹ سال، از نویسندگان مشهوری چون «ویلیام فاکنر»، «ارنست همینگوی»، «جان اشتاین‌بک» و «آلبر کامو» تقدیر کرده است. «رودیارد کیپلینگ»، «ساموئل بکت» و «گابریل گارسیا مارکز» هم از دیگر نام‌های بزرگی هستند که جایزه نوبل ادبیات به آن‌ها اختصاص یافته؛ اما هستند نویسندگان بزرگی که در کمال ناباوری شایسته دریافت این جایزه شناخته نشدند: «لئو تولستوی»، «جیمز جویس»، «آنتوان چخوف»، «مارسل پروست»، «کارلوس فوئنتس»، «ازرا پاوند«، «توماس هاردی»، «مارک تواین»، «هنریک ایبسن»، «خورخه لوییس بورخس»، «آسترید لیندگرن»، «امیل زولا»، «جوزف کنراد»، «پل والری»، «هنری جیمز» و «ویرجینیا وولف».
در حالی که بسیاری از کاندیداهای برجسته مورد تأیید آکادمی نوبل قرار نگرفتند، نویسندگان گمنامی که حتی در کشور خودشان هم کمتر شناخته شده‌اند، جایزه نوبل را به خانه بردند؛ «هالدور لاکسنس» ایسلندی، «اریک اکسل کارلفدت» سوئدی، «اودیسیوس الیتیس» و «یاروسلاو سیفرت» از جمله این افراد هستند.
وقتی «سوتلانا الکسی‌یویچ» بلاروسی سال ۲۰۱۵ برنده این جایزه شد، نظرسنجی‌ای صورت گرفت و نشان داد نام این نویسنده به گوش ۶۵ درصد مردم روسیه آشنا نیست.
سال ۲۰۰۹ نوبل ادبیات را به «هرتا مولر» دادند و آن روز هم معترضان ساکت ننشستند. امروز قضاوت کردن در این‌باره خیلی آسان است اما در آن روزها بسیاری از منتقدان و استادان دانشگاهی آمریکا می‌گفتند: تا حالا هرگز اسم «هرتا مولر» به گوش‌مان نخورده! این افراد به اروپایی‌محور بودن انتخاب‌های آکادمی سوئدی معترض بودند. این اتفاق درباره «پاتریک مودیانو» رمان‌نویس فرانسوی و برنده سال ۲۰۱۴ هم افتاد.
در کمال شگفتی نگاهی به آمارها نشان می‌دهد بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۸۵ تنها هشت برنده از کشورهای غیراروپایی و آمریکایی انتخاب شدند. شاید یکی از دلایل این امر، کم بودن ترجمه آثار غیراروپایی و در دسترس نبودن کارهای این نویسنده‌ها در فضای مجازی بوده است.
«وول سوینکا» نیجریه‌ای سال ۱۹۸۶ به عنوان اولین نویسنده آفریقایی، نوبل ادبیات را به دست آورد. «رابیندرانات تاگور» تنها نماینده هندی در میان برندگان نوبل ادبیات است و «اورهان پاموک» تنها نویسنده ترک است که این جایزه مهم ادبی را به خانه برده.
از مجموع برندگان‌ نوبل ادبیات تاکنون، تنها ۳۰ نفر غیراروپایی بوده‌اند و حتی کشوری چون سوئد بیش‌تر از همه‌ کشورهای قاره‌ آسیا، سابقه‌ کسب نوبل ادبیات را دارد. اظهارات چند سال پیش «هوراس انگدال» - دبیر وقت آکادمی نوبل - که اروپا را محور اصلی جهان ادبیات دانسته بود، به ‌نظر توجیهی برای این جهت‌گیری‌های جغرافیایی است.

منتشرشده در اخبار
چهارشنبه, 05 مهر 1396 13:24

نوبل ادبیات به چه کسی می‌رسد؟

به روز معرفی برنده نوبل ادبیات نزدیک شده‌ایم و باز هم سایت‌های شرط‌بندی و پیش‌بینی دست به کار شده‌اند.

به گزارش ایسنا، «ال یونیورسال» نوشت: دیده شدن نام «هاروکی موراکامی» ـ مشهورترین نویسنده ژاپنی حال حاضر ـ در فهرست احتمالی منتخب آکادمی سوئدی نوبل، دیگر اتفاق عجیبی نیست. سال‌هاست نام نویسنده «کافکا در کرانه» و «سوکورو تازاکی بی‌رنگ و سال‌های زیارتش» به عنوان شانس دریافت مهم‌ترین جایزه ادبی بر سر زبان‌ها می‌افتد و بسیاری از هوادارنش روی اسم او در سایت‌هایی مثل «لد بروکس» شرط‌بندی می‌کنند.
امسال اما نام «نگوگی وا تینگو» ـ نویسنده مطرح کنیایی ـ بالاتر از «موراکامی» مطرح شده و به نظر می‌رسد او بیشترین شانس را در میان کاندیداهای احتمالی دارد. «لد بروکس» شانس او را چهار به یک دانسته،‌ در حالی‌که این رقم برای نویسنده «جنگل نروژی» پنج به یک است.
سال گذشته جایزه نوبل ادبیات در بهت و ناباوری برخی از ادبیات‌دوستان، نویسندگان و هنرمندان، به «باب دیلن» ـ خواننده و ترانه‌سرای آمریکایی ـ رسید. بعضی این انتخاب را غلط دانسته و آکادمی نوبل را به باد انتقاد گرفتند اما تعداد زیادی هم به تاثیر «دیلن» در شعر آمریکایی تاکید کرده و به او تبریک گفتند.
در این دوره بعد از رمان‌نویس کنیایی و نویسنده ژاپنی، نوبت به «مارگارت اتوود» کانادایی که رمان‌هایی چون «قصه ندیمه» و «آدمکش کور» را نوشته، ‌می‌رسد. شانس او را برای دستیابی به جایزه نوبل ادبیات،‌ شش به یک اعلام کرده‌اند. «من بوکر»، «گیلر»،‌ «پن/پینتر»، «آرتور سی. کلارک»، «ایمپک دوبلین» و «فرانتس کافکا» از جایزه‌های مهم ادبی هستند که این داستان‌نویس کسب کرده است.
«آموس اوز» نویسنده اسرائیلی برنده مدال «گوته» و «لژیون دونور» و جایزه‌هایی چون «فمینا»، «فرانتس کافکا» و «پرنس آستوریاس»، «کلودیو ماگریس» نویسنده و مترجم ایتالیایی که جایزه‌های «فرانتس کافکا» و «پرنس آستوریاس» را در کارنامه‌اش دارد و «خاویر ماریاس» نویسنده و مترجم مشهور اسپانیایی و برنده جوایز «ایمپک دوبلین» و «فورمنتور»، از دیگر نام‌هایی هستند که پس از «اتوود» بیشترین شرط‌بندی در سایت «لدبروکس» روی آن‌ها انجام شده است.
«سزار آیرا»ی آرژانتینی، «خوان مارسه»، «انریک ویلا ـ ماتاس» و «ادورادو مندوسا گاریگا»ی اسپانیایی نیز از دیگر نویسندگان اسپانیولی‌زبان هستند که طبق پیش‌بینی سایت‌های شرط‌بندی ادبی، در این دوره احتمال کسب جایزه نوبل ادبیات را دارند. درز نکردن نام نامزدهای کسب جایزه نوبل،‌ از قوانین سفت و سخت آکادمی سوئدی است. نام نامزدهای نوبل تا ۵۰ سال بعد هم مشخص نخواهد شد.
آکادمی نوبل اعلام کرده برنده بخش‌های مختلف فیزیک، شیمی، پزشکی، نوبل صلح و نوبل اقتصاد بین دوم تا دهم اکتبر ۲۰۱۷ معرفی خواهند شد. هنوز تاریخ دقیق اعلام نام برنده بخش ادبیات مشخص نشده است.
با این حال گفته می‌شود معمولا وقتی در اولین پنج‌شنبه سال اسم برنده نوبل اعلام می‌شود، سالی است که اعضای آکادمی تردیدی در نام برگزیده ندارند، همان‌طور که در سال ۲۰۱۱ آکادمی سوئد در تاریخ ۶ اکتبر «توماس ترنسترومر» ـ شاعر سوئدی ـ را به عنوان برنده معرفی کرد. اما وقتی نام برنده در دومین پنجشنبه اعلام می‌شود، تصور می‌شود بین اعضای آکادمی اختلاف آرا وجود دارد.

منتشرشده در اخبار

«سینیاد موریسی» شاعر ایرلندی موفق به کسب جایزه بهترین مجموعه شعر در جوایز «فوروارد» ۲۰۱۷ شد.

به گزارش ایسنا به نقل از گاردین، جایزه «فوروارد» به‌عنوان یکی از مهمترین جوایز ادبی در عرصه شعر، برندگان سال ۲۰۱۷ خود را در حالی شناخت که جایزه ۱۰ هزار پوندی بهترین مجموعه شعر به «در توازن» ششمین مجموعه نوشته «سینیاد موریسی» شاعر اهل ایرلند شمالی اعطا شد.
هیئت داوران جایزه «فوروارد» مجموعه کتاب شعر «در توازن» را مجموعه‌ای سرشار از انرژی معرفی کردند که تحت تاثیر گستردگی، ظرفیت و انعطاف‌پذیری آن قرار گرفتند و معتقدند این کتاب مجموعه‌ای است که خوانندگان تا سال‌های طولانی به آن مراجعه خواهند کرد.
«امیلی بری»، «نوار الصدر»، «تارا برگین» و «مایکل لانگلی» شاعر ۷۷ ساله ایرلندی نیز دیگر نامزدهای بخش بهترین مجموعه شعر جوایز «فوروارد» بودند.
«موریسی» در سال ۲۰۱۴ و با مجموعه شعر قبلی‌اش با نام «انطباق» نیز جایزه «تی‌اس الیوت» را در سال ۲۰۱۴ به خود اختصاص داده بود.
اما در سایر بخش‌های این جایزه ادبی، «این پترسون» برای شعر «بسیار هیچ چیز» که در واقع مرثیه‌ای برای همسر درگذشته‌اش «جنی دیسکی» است، جایزه بهترین ۱۰ هزار پوندی بهترین قطه شعر را از آن خود کرد و جایزه بهترین مجموعه شعر اول نیز به ارزش پنج هزار پوند به «آسمان شب با زخم‌های خروج» نوشته «اوشن ووانگ» شاعر متولد ویتنام رسید.
جایزه ادبی «فوروارد» اولین‌بار سال ۱۹۹۱ با دو هدف اصلی افزایش تعداد مخاطبان شعر و همچنین معرفی و تشویق شاعران نوقلم در سطح انگلستان و ایرلند اعطا شد و هر سال سه برنده را در بخش‌های بهترین مجموعه شعر، قطعه برگزیده و بهترین کتاب شعر اول معرفی می‌کند.
از برندگان سرشناس و پیشین این جایزه ادبی می‌توان به «تد هیوز»، «کارول آن دافی»، «دون پترسون» و «شین اوبراین» اشاره کرد.

منتشرشده در اخبار

شش نویسنده به فهرست نهایی جایزه من‌بوکر راه یافتند.

به گزارش ایبنا، فهرست نهایی جایزه من‌بوکر 2017 اعلام شد و حضور 3 نویسنده برای کتابِ اول‌شان خبرساز شده است. این در حالی است که «آرونداتی روی»، برنده هندی این جایزه در سال 1997 و «کولسون وایت‌هد»، برنده جایزه پولیتزر 2017 موفق نشدند به فهرست نهایی این جایزه راه یابند.

«گاردین» نوشت: نکته جالب‌توجه حضور آمریکایی‌ها در این فهرست است. این در حالی است که «من‌بوکر» بیش از ۴۰ سال فقط به نویسندگان کشورهای مشترک‌المنافع، انگلیسی‌ها و ایرلندی‌ها تعلق می‌گرفت اما از سال 2014 با وضع قوانین جدید تمام آثار نوشته‌شده به زبان انگلیسی‌ حق شرکت در آن را پیدا کرده‌اند و همین موضوع فرصت را برای حضور نویسندگان آمریکایی فراهم کرد. «جورج ساندرز» با کتاب «لینکلن بین مرگ و تولد دوباره»، «امیلی فریدلاند» با «تاریخچه گرگ‌ها»، و «پل آستر» با «4321» سه نویسنده آمریکایی هستند که موفق به حضور در فهرست نهایی شدند و «کولسن وایت‌هد» نتوانست به فهرست نهایی راه یابد. سال گذشته نیز «پل بیتی» با کتاب «خیانت» اولین نویسنده آمریکایی بود که توانست این جایزه را با خود به خانه ببرد. البته حضور سه نویسنده آمریکایی در میان شش نامزد جایزه موجب انتقاد بسیاری از بریتانیایی‌ها شد و در مورد «آمریکایی شدن» مهم‌ترین جایزه بریتانیا به داوران هشد ار دادند.

«آلی اسمیت» با کتاب «پاییز»، «فیونا مازلی» با داستان «اِلمت»، و «محسن حمید» با داستان «خروجی غربی» سه اثر دیگر حاضر در این فهرست هستند.

هیئت داوران این جایزه از میان 150 اثر سیزده اثر را در فهرست اولیه قرار دادند و سپس شش اثر به فهرست نهایی راه یافت. از بین این شش نویسنده فقط «آلی اسمیت» و «محسن حمید» پیش از این نیز در این فهرست قرار گرفته‌اند. در این میان «فیونا موزلی»، «جورج ساندرز»، و «فریدلاند» برای اولین داستان‌های بلند خود نامزد جایزه شده‌اند.

برنده این جایزه در تاریخ 17 اکتبر مشخص خواهد شد. پیش از این نویسندگانی چون «هیلاری منتل»، «آیریس مرداک»، و «ایِن مک‌ایوان» برنده این جایزه شده‌اند.

منتشرشده در اخبار
صفحه1 از2