در نشست معرفی مجموعه‌ نمایش‌نامه‌های امیر دژاکام، برخی از آثار منتخب وی توسط یک گروه نمایشی بازخوانی خواهند شد.

به گزارش ایبنا، نشست نقدوبررسی مجموعه نمایش‌نامه «عروس چاه» نوشته امیر دژاکام در فرهنگ‌سرای اندیشه برگزار می‌شود.

در این نشست، رحمت امینی و آرش دادگر حضور خواهند داشت و برخی از نمایش‌نامه‌های منتخب مجموعه توسط گروه نمایش ماهان اجرا می‌شود.

این نشست شنبه 25 آذر 1396، ساعت 17 در فرهنگ‌سرای اندیشه واقع در خیابان شریعتی، نرسیده به پل سید خندان، بوستان اندیشه برگزار می‌شود.

منتشرشده در اخبار

فراخوان هشتمین دوره‌ ی‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران با هدف شناسایی، معرفی و تقدیر از نویسندگان و مترجمان برترین نمایش‌نامه‌های تألیفی و ترجمه و پژوهش گران ادبیات نمایشی منتشر شد.

به گزارش ایسنا بر اساس خبر رسیده از کانون نمایش‌نامه‌نویسان خانه‌ ی تئاتر ایران، در این دوره بِهترین آثار ادبیات نمایشی ایران و پژوهش‌های ادبیات نمایشی به زبان فارسی که در قالب کتاب یا نشر از فروردین سال ۱۳۹۲ تا اسفند سال ۱۳۹۵ منتشر شده باشد، در بخش‌های زیر انتخاب و معرفی خواهد شد:

۱-نمایش ‌نامه ‌های تألیفی
۲- نمایش‌نامه‌های ترجمه ‌شده به فارسی
۳- پژوهش تألیفی ادبیات نمایشی
۴- پژوهش ترجمه‌ شده ‌ی ادبیات نمایشی
۵- ناشر برگزیده
:شرایط و مقررات
۱-نمایش‌ نامه ‌ها و پژوهش ‌های ادبیات نمایشی باید به زبان فارسی نوشته شده باشد.
۲- از نظر موضوعی محدودیتی در هشتمین دوره ‌ی‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران وجود ندارد اما آثار حوزه ‌ی ادبیات نمایشی کودک و نوجوان مورد ارزیابی قرار نمی گیرد.
۳- در صورتی که نمایش ‌نامه یا پژوهش به صورت کتاب منتشر شده باشد، می ‌بایستی چاپ اول آن مربوط به سال ‌های ۹۲ تا ۹۵ باشد. (ملاک چاپ آثار، سال انتشار و چاپ نخست درج ‌شده در شناس نامه ‌ی کتاب است.)
۴- به برگزیدگان هر یک از بخش ‌های هشتمین دوره ‌ی‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران در مراسم اختتامیه ‌ای که برگزار خواهد شد، تندیس، لوح تقدیر و جوایز ارزنده ‌ای اهدا خواهد شد.
۵- همه ‌ی نمایش ‌نامه‌ها و پژوهش ‌های منتشرشده به صورت کتاب، براساس آمار خانه ‌ی کتاب ایران به صورت خودکار وارد این ارزیابی فرهنگی هنری خواهند شد و مولفان و ناشران می ‌بایستی شش نسخه از هر عنوان اثر انتشاریافته ‌ی خود را به دبیرخانه ‌ی هشتمین دوره ‌ی‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران ارسال کنند.
گاه شمار هشتمین دوره ‌ی انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران:
۱. انتشار فراخوان و آغاز ارسال آثار: ۱۷ اسفندماه ۱۳۹۵
۲. پایان مهلت ارسال آثار به دبیرخانه: ۳۱ فروردین ۱۳۹۵
۳. آغاز داوری آثار: ۱۶ اردی بهشت ماه ۱۳۹۵
۴. اعلام اسامی نامزدها: ۲۰ شهریورماه ۱۳۹۵
۵. آیین پایانی: ۳۱ شهریورماه ۱۳۹۵
فرم تقاضای شرکت در هشتمین دوره‌ ی‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران:
۱. نام نمایش‌نامه / پژوهش:
۲. نام نویسنده / پژوهش گر / مترجم:
۳. نام ناشر:
۴. تاریخ و محل تولد:
۵. میزان تحصیلات:
۶. نشانی الکترونیکی:
۷. نشانی منزل یا محل کار:
۸. تلفن ثابت و همراه:
۹. متقاضی شرکت در بخش نمایش ‌نامه ‌های تألیفی/ نمایش‌نامه‌های ترجمه ‌شده به فارسی / پژوهش تألیفی ادبیات نمایشی/ پژوهش ترجمه‌ ی ادبیات نمایشی / استعدادهای تازه ی نمایش ‌نامه ‌نویسی:
این‌جانب با اطلاع از مفاد و شرایط فراخوان هشتمین دوره‌ی‌ انتخاب آثار برتر ادبیات نمایشی ایران با ارسال مدارک مورد نیاز، تقاضای خود را برای شرکت در این جشنواره اعلام می‌دارم و نسبت به مقررات آن متعهد می‌شوم.
نام و نام خانوادگی: تاریخ: امضا:
نشانی دبیرخانه: تهران، خیابان انقلاب، خیابان برادران مظفر جنوبی، نبش کوچه‌ی ماه، پاساژ آفتاب، طبقه‌ی اول، خانه‌ی تئاتر
تلفن: 23-66975721
روابط عمومی کانون نمایش نامه‌نویسان خانه‌ی تئاتر ایران

منتشرشده در اخبار

علی شمس ـ کارگردان تئاتر ـ چهار نمایشنامه‌ از آثار کمدی یک هنرمند ایتالیایی را برای اولین‌بار ترجمه و روانه بازار کرد.

به گزارش ایسنا، چهار نمایشنامه‌ «تیاتر کمدی»، «عروس ایرانی»، «رسم زن‌داری» و «بیمار قلابی» که آثاری از "کارلو گولدونی" هستند، در دو کتاب توسط نشر قطره منتشر شده و دو نمایشنامه‌ این نویسنده هم به زودی توسط نشر بیدگل منتشر خواهد شد.
به گفته شمس، کارگردان نمایش‌های «داستان‌های میان‌رودان» و «قلعه انسانات»، این ترجمه‌ها دست اول و انتخابی از ۱۶ کمدی برتر گولدونی هستند که تا به حال به فارسی برگردانده نشده بودند. همچنین مهمترین نمایشنامه‌ این دو کتاب «تیاتر کمدی» است که درحقیقت مانیفست کمدی نو در نمایشنامه‌نویسی رنسانس اروپا محسوب می‌شود.
این کارگردان جوان تئاتر که پیش‌تر نمایشنامه‌های «اگر شبی ازشب‌های تهران مسافری»، «ابوالهول»، «امینه» و «داستان‌های میان‌رودان و حیات‌النفوس» را نوشته و چاپ کرده است، درباره ترجمه‌های جدیدش می‌گوید: «تیاتر کمدی» مهم‌ترین اثر کارلو گولدونی در میان بیش از ۳۵۰ نمایشنامه‌ای است که او نوشته و در حقیقت می‌توان این کمدی را مهم‌ترین نمایشنامه‌ قرن هفدهم ایتالیا دانست.
او با اشاره به این‌که گولدونی بوطیقای خود را به طرزی خلاقانه در مدیوم نمایشنامه تحریر کرده است، اضافه می‌کند: «تیاتر کمدی» علی‌الاطلاق اولین نمایشنامه‌ جهان است که جغرافیای اصلی‌اش تئاتر و قهرمانانش خود تئاتری‌ها هستند. «تیاتر کمدی» را باید فن شعر کمدی رنسانس دانست؛ نمایشنامه‌ای که تاثیرش تا دو قرن بعد از خود و در آثار بزرگی همچون «امشب از خود می‌سازیم» و «شش شخصیت در جست‌وجوی نویسنده» پیداست.

به گفته شمس، «عروس ایرانی» نمایشنامه‌ای ناخوانده از گولدونی است که ماجرای آن در اصفهان دوره‌ صفوی می‌گذرد و آدم‌های قصه هم ایرانی هستند. اگرچه این نمایشنامه هرگز در میان آثار مطرح گولدونی قرار نگرفته، اما از جهت نگاه و فهمی که او از ما ایرانی‌ها در قرن هفدهم دارد، بسیار جذاب و جالب توجه است.
او یادآور می‌شود: دو نمایشنامه‌ «رسم زن‌داری » و «بیمار قلابی» همواره در زمره‌ ۱۶ کمدی برگزیده‌ گولدونی به حساب آمده‌اند. این دو در کنار کمدی‌هایی چون «یک نوکر و دو ارباب»، «مدیر مهمان خانه»، «دروغگو»، «بیوه زیرک» ، «کازانوا» ، «قلچماق‌ها»، «توصیه تصادقی»، «تیاتر کمدی» و ... از شاهکارهای او محسوب می‌شوند. همچنین خانواده و عشق دو کلیدواژه‌ پرتکرار گولدونی است که در این‌جا هم رعایت شده و «رسم زن‌داری» از محبوب‌ترین کمدی‌های اجراشده در تمام طول تاریخ شهر ونیز است.

منتشرشده در تازه های نشر

چهارصدمین سالگرد مرگ «ویلیام شکسپیر» سبب خواهد شد بسیاری در سراسر جهان نمایشنامه‌هایش او را بازخوانی کنند. به همین بهانه نیویورک‌تایمز گزارشی از معروف‌ترین بازخوانی‌های آثار این نویسنده تهیه کرده است.

 

به نقل از نیویورک‌تایمز، محققان دانشگاه «تگزاس» خوانش جدیدی از شهرت اولیه این نمایشنامه‌نویس ارائه می‌دهند. آنها در پی این هست که نمایش این نویسنده را به صورت آنلاین بازسازی کنند.
گالری سه اتاقه شکسپیر توسط ناشر معروف «جان بویدل» در سال 1789 و در مرکز خرید معروف لندن به نام «پال» افتتاح اما در سال 1805 بسته شد. این گالری در روزگار خود بسیار محبوب بود. مردم بسیاری به این مجموعه هجوم می‌آوردند تا تابلوی نمایشنامه‌های تراژدیک، کمدی، و تاریخی را که نقاشان معروف انگلیسی به تصویر کشیده بودند مشاهده کنند.
بازسازی دیجیتالی نوعی بت‌سازی مدرن محسوب می‌شود که سبب شد این نویسنده به عنوان یکی از مفاخر ملی محسوب شود. همچنین لحظه‌ای تاریخی در فرهنگ موزه‌های مدرن به‌شمار می‌رود و هدف آن صرفاً جذب طبقه متوسط جامعه است.
«رزی دیاز»، مورخ هنری دانشگاه «وارویک» و نویسنده کتاب «نشان انگلیسی بودن» که درباره گالری «شکسپیر» نگاشته شد می‌گوید: «امروزه دلایل بقا یا زوال یک موزه در توانایی آن در جذب مردم به گالری است. و این موضوع را به وضوح می‌توان در «بویدل» مشاهده کرد.»

ایده این پروژه که در چهارشنبه به صورت زنده برگزار شد از نمایش زنده آثار خانم «بارشاز» گرفته شد که کارهای «جاشوآ رینولدز» در سال 1813 را بار دیگر برای مخاطب زنده کرد. این گالری همان گالری معروفی است که «الیزابت»، شخصیت معروف کتاب «غرور و تعصب» نوشته و «جین آستن» در آن شباهتی از «خانم دارسی» جستجو می‌کرد.
نمایشگاه آثار «رینولدز» نشان‌دهنده بزرگداشت یک هنرمند است مردم بسیاری را جذب این گالری کرد تا به تماشای تصویر هنرمندان و نویسندگان مختلف بنشینند.
خانم «بارشز» گالری را برای نمایشگاه «آستن» آماده کرده بود اما درک چگونگی تغییر گالری «بویدل» بسیار سخت بود. بیشتر آثار، افزون بر 86 اثر در گالری در سال 1796 مفقود شدند. اگرچه عکس بزرگی تصویر گالری توان نشان دادن بخش‌های مختلف آن را داشت اما عکس‌ها سیاه و سفید بودند و کاتالوگ نمایشگاه اندازه یا دیوار مکان نقاشی‌ها را مشخص نمی‌کرد.
برای یافتن اندازه نقاشی‌های مفقودشده خانم «بارشز» الگوریتمی بر اساس دستمزد پرداختی به نقاشان طراحی کرد و جالب این بود که نقاشان معروفی چون «رینولدز» و «جورج رامنی» خود را بر اساس هر میلی‌متر مربع دریافت می‌کردند.
سپس تصمیم گرفت بخشی از نقاشی‌های بزرگ را روی قالب نقاشی‌های اصلی قرار دهد تا تصویر مناسب آن اندازه به معرض نمایش قرار گیرد و اندازه‌ها فقط چند میلی‌متر با اندازه اصلی فرق می‌کرد.
البته این گالری بخشی از پروژه بزرگ‌تری بود که وی در ذهن داشت. وی قصد داشت مدرسه از آثار طبقه متوسط جامعه گردآوری کند. اینجا یک موزه برای فروش نسخه‌های نقاشی کاری بسیار مدرن به نظر می‌آید و در گذشته چنین چیزی رایج نبود اما خود «بویدل» نیز در روزگار خود در تلاش بود چنین کاری کند و تصویر او از نمایشنامه‌های «شکسپیر» بهانه او برای آغاز چنین روندی بود.
آقای «بولدر» استاد دانشگاه «کلورادو» که در حال نوشتن زندگینامه «بویدل» است نیز چنین می‌گوید: «وی می‌خواست همگان بفهماند فروش نقاشی بد نیست و افراد اگر نقاشی را بخرند نشان از حمایت آنان از صاحب اثر برای تولید آثار دیگر دارد.»
وقتی گالری افتتاح شد روزنامه «تایمز» لندن در ستایش آن گفت: «اولین سنگ مدرسه نقاشی بنا شد.» و پیش‌بینی کرد که در آینده نام «بویدل» با نام «مدیچی» در یک رده قرار خواهد گرفت.
اما همه این موضوع را مورد حمایت قرار ندادند. بسیاری او را برای کشیدن نقاشی شخصیت‌های نمایشنامه‌های «شکسپیر» مورد تمسخر قرار دادند. اما «چارلز لمب» نویسنده معروف انگلیسی قرن هجدهم اعتقاد داشت دیدن تصویر «جولیت» یا «پادشاه لیر» برای من بسیار لذت‌بخش بود و برای خودم تصویر اختصاصی از «شکسپیر» داشتم.
«بویدل» که ادعا کرده بود پول زیادی در حدود 150هزار پوند صرف انجام این کار کرده است قصد داشت این گالری را به عنوان هدیه به کشورش تقدیم کند اما به دلیل همزمانی این گالری با جنگ‌های ناپلئون این کار شکست خورد و خود او زیر بار سنگین قرض قرار گرفت.

اگر هنردوستان در سال 2015 مانند افراد در سال 1796 به چنین پدیده‌ای واکنش نشان دهند تجدیدی بزرگ در حیات عصر دیجیتال خواهد بود. اما خانم «بارشز» اعتقاد دیگری دارد. وی می‌گوید ایمیلی دریافت کرده که در آن خانم «برایلو» که استاد دانشگاه است نوشته «اشک من را درآوردی» و همین برای او کافی است. وی اعتقاد دارد هدف تغییر است. چنین کاری میزان استاندارد کارهای آکادمیک را بالا می‌برد.

منتشرشده در اخبار