«جان آشبری»، شاعر آمریکایی و برنده جایزه «پولیتزر» سال 1976 روز گذشته بر اثر مرگ طبیعی در خانه خود از دنیا رفت.

به گزارش ایبنا به نقل از گاردین- «جان اَشبری»، چهره مطرح شعر قرن بیستم صبح روز سوم سپتامبر (دوازده شهریور‌ماه) درگذشت. شاعری که همیشه از او به عنوان یکی از نامزدهای دریافت جایزه نوبل شعر یاد می‌شد و جوایز مختلف ادبی را از آن خود کرده بود.

شاعران معدودی در طول زندگی به اوج شهرت رسیدند. «اَشبری» اولین شاعر زنده‌ای بود کتابخانه ملی آمریکا مجلدی اختصاصی از اشعارش را منتشر کرد. مجموعه اشعار او تحت عنوان «پرتره‌ی خویش در آینه‌یی محدب» توانست سه جایزه مهم «پولیتزر»، جایزه «کتاب ملی آمریکا»، و همچنین جایزه منتقدین را برای او به ارمغان بیاورد. در سال 2011 نیز مدال آزادی ملی به او برای تغییر «دیدگاه انسان به شعر» تقدیم شد.

«اَشبری» در میان شاعران هم‌نسل خود به شجاعت و همچنین بازی با کلمات در شعر و ترکیب کلمات پرطمطراق رسمی و سخنان روزمره و استفاده آن در شعر معروف بود. مدیر گروه دپارتمان ادبیات دانشگاه «ییل» در سال 2008 در نیویورک‌تایمز درباره «اَشبری» نوشت: «هیچ انسانی در تاریخ شعر آمریکا در 50 سال گذشته درخشش او را نداشته است. اشعار او همیشه پر از شگفتی و لذت است و خواننده را به الگوهای زبانی خاص محدود نمی‌کند.»

«اَشبری» مترجم و منتقد باهوشی نیز بود و نقدهای هنری خود را در روزنامه‌هایی چون «نیویورک هرالد تریبیون»، مجله «نیویورک» و «نیوزویک»، و نقدهای شعرش را در «پارتیزان ریویو» به چاپ می‌رساند و چندین اثر از «آرتور ریمبائود»، «ریموند راسل»، و دیگر نویسندگان فرانسوی ترجمه کرده بود.

این شاعر آمریکایی سال‌ها به کار تدریس نیز مشغول بود و در دانشگاه‌هایی چون «هاروارد» و کالج‌های «بروکلین» و «بارد» تدریس می‌کرد. او تا دهه ۱۹۵۰ بیش از ۳۰ کتاب منتشر کرده بود که شامل مجموعه شعر، ترجمه و یک رمان می‌شد. اکنون بیش از ۲۰ مجموعه شعر از «جان اَشبری» به یادگار مانده است.

مجموعه شعر «پرتره‌ی خویش در آینه‌یی محدبِ» این شاعر 15 سال پیش در ایران توسط «حمید فرازنده» و انتشارات «نشر خورشید» وارد بازار کتاب شد.

منتشرشده در اخبار

بازماندهٔ روز سومین کتاب نوشته کازو ایشی گورو نویسنده انگلیسی - ژاپنی است که در سال 1989 موفق شد جایزه بوکر را از آن نویسنده‌اش کند. همانند دو رمان پیشین ( م‍ن‍ظر پ‍ری‍ده‌ رن‍گ‌ ت‍پ‍ه‌ه‍ا، هنرمندی از جهان شناور) ایشی‌گورو، بازمانده روز هم از زبان اول شخص روایت می‌شود.
آقای استیونز، راوی داستان، سرپیش‌خدمت خانه‌ای اشرافی در انگلستان است که خاطرات زندگی گذشته‌اش را در خلال اتفاقاتی که هم‌اکنون روی می‌دهد بازگو می‌کند. قسمت عمده داستان به رابطه حرفه‌ای و مهم‌تر از آن عاطفی استیونز با یکی از همکاران قدیمش، خانم کنتن سرخدمت‌کار خانه می‌پردازد.
«بازمانده روز» در فهرست 100 رمان برتر جهان قرار گرفته و فيلمي هم بر اساس آن ساخته شده است.
«استيونز» به مخاطب معرفي مي‌شود. ايشي گورو درباره‌ي اين اثر مي‌گويد: «استيونز همه‌ي ما هستيم، همه‌ي ما به دور از مرکز تصميم‌گيري و قدرت قرار داريم، اما خود را راضي مي‌کنيم به انجام وظيفه‌اي که به ما محول کرده‌اند و خود را راضي مي‌کنيم. ممکن است در توزيع قدرت سهيم نباشيم، اما از اين‌که اين پايين به وظايف‌مان عمل کنيم، راضي هستيم.»
کازوئو ايشي گورو (1954) صاحب آثار تحسين‌شده‌اي همچون منظر پريده‌رنگ تپه‌ها، هنرمندي از جهان شناور، بازمانده روز، تسلي‌ناپذير، وقتي يتيم بوديم، هرگز رهايم مکن، شبانه‌ها و... است.
کتاب «بازمانده روز» نوشته‌ي کازوئو ايشي گورو، با ترجمه‌ي نجف دريابندري از سوي نشر کارنامه منتشر و روانه‌ي بازار کتاب شده است.

در متن کتاب می خوانیم:

  • وقتی جنگ تمام شد، ادامه ی تنفر از دشمن کار قشنگی نیست. وقتی پشت طرف به خاک آمد، کار تمام است. دیگر لگد زدن به او معنی ندارد.
  • باید برای خودت خوش باشی. بهترین قسمت روز،شب است. تو کار روزت را انجام داده ای. حالا پاهات را بگذار بالا و خوش باش. من اینجوری میبینم. از هرکس میخواهی بپرس. بهترین قسمت روز،شب است...!
  • برای عده زیادی از مردم شب شیرین ترین قسمت روز است. پس شاید این که گفت تو نباید این قدر به پشت سرت نگاه کنی، درست گفت؛ باید طرز نگاه مثبت تری اتخاذ کنم و سعی کنم بازمانده روز را دریابم. چه حاصلی دارد که مدام به پشت سرمان نگاه کنیم و خودمان را سرزنش کنیم که چرا زندگی مان آن طور که می خواسته ایم از آب در نیامده؟...!
منتشرشده در کتاب

«سباستین بری» نویسنده ایرلندی برنده دو جایزه کتاب سال «کاستا» و نامزد نهایی «من بوکر» موفق شد جایزه رمان تاریخی «والتر اسکات» را که از مهم‌ترین جایزه‌های ادبی انگلستان محسوب می‌شود، برای بار دوم ‌از آن خود کند.

به گزارش ایسنا، «آیریش تایمز» نوشت: جایزه ۲۵ هزار پوندی «والتر اسکات» از مهم‌ترین و گران‌ترین جایزه‌های ادبی انگلستان است که هر سال به بهترین رمان تاریخی تعلق می‌گیرد. در این دوره نام «سباستین بری» که برای نگارش رمان «روزهای بی‌پایان» نامزد شده بود، به عنوان برنده اعلام شد.
«بری» در ماه ژانویه سال جاری دومین جایزه کتاب سال «کاستا» را به خود اختصاص داد. برنده جایزه یادبود «جیز تیت بلک»، اولین رمان‌نویسی است که توانسته دو بار جایزه کتاب سال «کاستا» را به خانه ببرد. این نویسنده ایرلندی پیش‌تر دو بار به مرحله نهایی و یک مرتبه به مرحله اولیه جایزه مهم «من بوکر» راه پیدا کرده است. او حالا دومین جایزه «والتر اسکات» را به کارنامه درخشانش اضافه کرده است.
«بری» پس از شنیدن خبر برنده شدنش گفت: «سخت است شادی کودکانه‌ام را از بردن این جایزه توصیف کنم؛‌ داوران باعث شدند یک مرد ۶۱ ساله احساس کند دوباره ۱۲ ساله شده.»
جایزه رمان تاریخی «والتر اسکات» به بهترین رمان از نویسنده‌ای انگلیسی، ایرلندی و یا اهل یکی از کشورهای مشترک‌المنافع تعلق می‌گیرد که داستان آن در بیش از ۶۰ سال پیش روایت شده باشد.
«فرانسیس اسپوفورد» رمان‌نویسی که با اولین رمان خود «تپه طلایی»، جایزه رمان نخست «کاستا» را به ‌دست آورد و از رقیب‌های سرسخت «بری» برای دریافت جایزه کتاب سال «کاستا» ۲۰۱۷ بود، این‌بار هم از او شکست خورد. از دیگر رقیب‌های نام‌آشنای «سباستین بری» که به مرحله نهایی این دوره «والتر اسکات» راه پیدا کردند، می‌توان به «رز ترمین» برنده جایزه «اورنج» و «گراهام سوییفت» نویسنده برنده «من بوکر» اشاره کرد. به هریک از نامزدهای نهایی جایزه‌ای ۱۰۰۰ پوندی اعطا می‌شود.
در این دوره آثاری از کشورهای انگلیس، ایرلند، فرانسه، هلند، سوییس، روسیه و آمریکای شمالی که به برهه‌هایی از تاریخ، از قرن ۱۷ گرفته تا قرن ۲۰ پرداخته‌اند، از سوی هیات داوران مورد بررسی قرار گرفتند.
«سر والتر اسکات» یکی از مهم‌ترین و گران‌قیمت‌ترین جایزه‌های ادبی انگلستان است و برای بزرگداشت نام و آثار برجسته این رمان‌نویس سرشناس جهانی هر سال به برترین رمان تاریخی تعلق می‌گیرد. «اسکات» که با لقب بنیان‌گذار رمان‌ تاریخی‌ شناخته می‌شود، شاعر و نمایشنامه‌نویسی است که در سال ۱۷۷۱ در ادینبورگ دیده به جهان گشود و در سپتامبر ۱۸۳۲ درگذشت.

منتشرشده در اخبار

رمان« رهایت می‌کنم» به عنوان پرفروش‌ترین رمان جنایی سال گذشته بریتانیا در ایران ترجمه و منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری مهر، رمان «رهایت می‌کنم» که به عنوان بهرتین رمان جنایی سال بریتانیا معرفی شد، در رقابت با «هری پاتر» اثر جی‌کی رولینگ توانست این رتبه را به دست بیاورد.
کلر مکینتاش نویسنده این اثر تا سال۲۰۱۱ پیش خود پلیس بود و با نخستین رمان پلیسی خود، یعنی «رهایت میکنم» جایزه بهترین رمان جنایی سال ۲۰۱۶ را به دست آورد.
»رهایت میکنم» پس از انتشار به سرعت جز پرفروشترینهای نیویورک تایمز و آمازون و ساندی تایمز شد.
این داستان درباره زنی است که دخترش را در یک حادثه جنایی از دست می‌دهد و پس از آن به منطقه‌ای در ولز برای زندگی می‌رود. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که کارگاهی مسئول زسیدگی به این پرونده شده است.
رمان بعدی این نویسنده با نام «میبینمت» هم بهزودی از سوی انتشارات میلکان چاپ و منتشر خواهد شد.
در بخشی از متن کتاب می‌خوانیم::
من چیزی نمی‌گم و به‌نظر می‌رسه احتیاجی به جواب نداره.
«شما زن‌ها فـکر می‌کنین می‌تونین تنهایی دووم بیارین. فکر می‌کنین به مردها احتیاجی ندارین. ولی وقتی ما مردها تنها می‌ذاریم‌تون، کاملاً به‌دردنخورین. همه‌تون مثل همین. دروغاتون! یا خدا. دروغایی که شما زن‌هـا می‌گـین. یکـی پشت اون یکـی زبـون‌تون رو تکون می‌دین، یه حرفی می‌زنین و منظورتون حرف دیگه‌س.»
احمق بودم که فکـر می‌کردم می‌تونم از گـذشته فرار کنم. هر چقدرم تند فـرار کنم، هرچقدر هم دور برم، بـاز هیچ‌وقت نمی‌تونم ازش جـلو بیفتم.

نشر میلکان این رمان را با ترجمه نیلوفر بیات و قیمت ۲۶ هزار تومان منتشر کرده است.

منتشرشده در تازه های نشر

پروانه ای روی شانه اثر بهنام ناصح و برنده جایزه کتاب سال حبیب غنی پور است.
این رمان فارسی تاکنون از اقبال خوبی برخوردار بوده است با هم بخشی از این رمان را می خوانیم.
مسعود مـی گوید زن ها بعضی وقت ها مثل اسب های مسابقه اند؛ خوب می دوند اما مقابل مانع، درست لحظه ای که سوار فکرش را نمی کند در جا میخکوب می شوند و آدم را به زمین پرتاب می کنند. نمی دانم شاید هم راست بگوید اما به نظرم، مردها هم گاهی مثل قاطرهای چموش، بدون هیچ علتی اصلاً جُم نمی خورند و انگار دره ای مقابلشان باشد قدم از قدم بر نمی دارند. در این مواقع دیگر هیچ فشار و سیخونکی کارگر نمی شود؛ مثل حالای مسعود ...

منتشرشده در کتاب