یکشنبه, ۱۰ بهمن ۱۳۹۵ ۱۸:۱۷

جشن ۵۰ سالگی «صد سال تنهایی»

بنیاد روزنامه‌نگاران ایبرو ـ آمریکایی جشن روخوانی عمومی کتاب «صد سال تنهایی» را به مناسبت پنجاهمین سال انتشار این شاهکار ادبی برگزار می‌کند.

به گزارش ایسنا، روزنامه «ال پایس» نوشت: روزنامه‌نگاران آمریکای لاتین در پنجاهمین سالگرد انتشار رمان «صد سال تنهایی» که مشهورترین اثر «گابریل گارسیا مارکز» کلمبیایی به حساب می‌آید، مراسمی را برای روخوانی جمعی این کتاب ترتیب داده‌اند.
این مراسم به مدت سه روز و روزانه دو ساعت در شهر کارتاخنای کلمبیا برگزار می‌شود. بنیاد روزنامه‌نگاران ایبرو ـ آمریکایی برای زنده‌ نگه داشتن نام «مارکز» که این مرکز را راه‌اندازی کرد، این حرکت جمعی را در حاشیه فستیوال ادبی «هِی» برگزار می‌کند.
مدیر این بنیاد درباره این برنامه می‌گوید: این یک کتاب‌خوانی جمعی و چندزبانه است. در این سه روز ما به «صد سال ‌تنهایی» به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی، پرتغالی، اسپانیایی کاستیلی و ایتالیایی گوش می‌دهیم.
در این مراسم همچنین رمان مشهور «گابو» با صدای نویسندگانی از کشورهای مختلف دنیا شنیده می‌شود. «هکتور اباد فاسیولینز» نویسنده کلمبیایی، «کارمن آریسته‌گویی» روزنامه‌نگار مکزیکی و «یاکوپو باریسون» ایتالیایی از جمله چهره‌هایی هستند که در این مراسم حضور پیدا می‌کنند.
«گابریل گارسیا مارکز» نویسنده کلمبیایی برنده نوبل و از چهره‌های فراموش‌ناشدنی ادبیات آمریکای لاتین بود که آوریل سال ۲۰۱۴ درگذشت. زمانی که او در دانشگاه ملی کلمبیا رشته حقوق می‌خواند، کارش را به عنوان روزنامه‌نگار شروع کرد.
این نویسنده برنده جایزه نوبل، اولین اثر داستانی خود را در سال ۱۹۴۷ در روزنامه «ال اسپکتادور» چاپ کرد، اما دبیر ادبی همین نشریه درباره داستان او نوشت: نسل جدید کلمبیایی‌ها دیگر در حوزه ادبیات خوب، حرف جدیدی برای گفتن ندارد.
او از سال ‌۱۹۴۸ تا ۱۹۴۹ برای «ال یونیورسال» کارتاخنا قلم می‌زد. بعدها از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۵۲ ستونی با نام «سپتیموس» را در روزنامه محلی «ال هرالدو»ی بارانکیلا می‌گرداند. نویسنده «عشق سال‌های وبا» در این دوران به عضویت گروه غیررسمی روزنامه‌نگاران و نویسندگان که «گروه بارانکیلا» خوانده می‌شد، درآمد.
این همکاری منبع مهمی برای تشویق و الهام گرفتن او برای دوران نویسندگی‌اش شد. «گابو» در این گروه با شخصیت‌های تأثیرگذاری همچون «رامون وینیس» آشنا شد که همان کتاب‌فروش پیر در رمان «صد سال تنهایی» است.
«مارکز» در همین دوران با آثار نویسندگانی چون «ویرجینیا وولف» و «ویلیام فاکنر» آشنا شد. او در سال ۱۹۵۴ تا ۱۹۵۵ در بوگوتا سکونت داشت و گه‌گاه برای «ال اسپکتاتور» می‌نوشت. او به یک منتقد فیلم فعال تبدیل شده بود. «گابو» در سال ۱۹۵۷ به محض ورود به پایتخت ونزوئلا، موقعیت شغلی در روزنامه «آل مومنتو»ی کاراکاس را پذیرفت.
«گابریل گارسیا مارکز» در سال ۱۹۸۲ به جایزه‌ نوبل ادبیات دست یافت. «گابو» به ‌عنوان پیشتاز سبک «رئالیسم جادویی» شهرت داشت. «صد سال تنهایی» که نمونه‌ بارز رئالیسم جادویی است، معروف‌ترین اثر مارکز محسوب می‌شود.
«پاییز پدرسالار»، «عشق سال‌های وبا»، «خاطره دلبرکان غمگین من» و «گزارش یک مرگ» از دیگر کتاب‌های معروف این نویسنده‌ برجسته هستند که آثارش تا کنون به بسیاری از زبان‌ها ترجمه شده‌اند.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید