" زندگی عزیز " مجموعه‌ای زیبا از ۱۴ داستان کوتاه می‌باشد که توسط " آلیس مونرو "، برنده جایزه نوبل ادبیات 2013 نوشته شده که به گفته خود وی آخرین کتاب او خواهد بود. برخی از داستان‌های کتاب زندگی عزیز در آثار قدیمی‌تر مونرو نیز منتشر شده که از میان آنها داستان‌های آمندسن، در چشم انداز دریاچه، زندگی عزیز، چاله شنی، ترک (یا عزیمت) ماورلی در کتاب‌نیویورکر و داستان دالی اولین بار در کتاب خانه قلع به چاپ رسیده‌اند.
محل شکل‌گیری اغلب داستان‌های آلیس مونرو در حول دریاچه کوچکی در کانادا به نام هورون می‌باشد که داستان‌های این مجموعه نیز از این رویه تبعیت می‌کنند. شخصیت‌های اصلی داستان‌های این کتاب متنوع بوده و مجموعه‌ای از انسان‌ها را در بر دارد. در جایی داستان در رابطه با دختر کوچکی است که با دشواری‌هایی جهت انجام اولین رقص خود روبروست و در داستان دیگر روایت یک پیرزن که خاطره‌ای را بصورت مکرر بیان می‌کند نقل شده است.
البته در این میان داستان‌هایی نیز وجود دارند که در مکانی بجز دریاچه هورون اتفاق افتاده‌اند. مثلا داستان یک زن شاعر که در اولین مجلس ادبی زندگی‌اش حضور می‌یابد و یا داستان سربازی که در حال بازگشت از میادین جنگ جهانی دوم برای دیدن نامزدش است. لیکن در تمامی داستان‌های این کتاب روایت اصلی در زمینه لحظه وقوع تغییر در زندگی عادی می‌باشد. قهرمانان روایات مونرو در طی داستان خود هریک به نحوی با شانسی برای تغییر رویه زندگی معمولی و افکار خویش روبرو می‌شوند. هنر مونرو در روایت این تغییر در داستانی کوتاه، تفکر افرادی که سبک داستان کوتاه را در مقابل رمان رضایت بخش نمی‌دانند به چالش می‌کشد.
چهار داستان انتهایی کتاب مونرو در حقیقت اتوبیوگرافی وی از اتفاقاتی است که در طی دوران کودکی‌اش رخداده. نام این داستان‌ها چشم، شب، صداها و زندگی عزیز می‌باشد. مونرو در رابطه با این چهار داستان اینگونه می‌گوید: «اینها اولین و آخرین و مناسب‌ترین حرف‌هایی است که من در رابطه با زندگی خود می‌توانستم بگویم.» در ترجمه فارسی این مجموعه داستان، برخی از ناشران ۱۱ داستان را ترجمه و چاپ کردند و برخی دیگر مجموعه کامل داستان‌ها را منتشر نموده‌اند. لذا پیشنهاد می‌گردد که در هنگام خرید به این موضوع دقت شود.
این کتاب چندین بار توسط مترجمین به فارسی ترجمه شده و توسط ناشران مختلف به چاپ رسیده است.

در متن می خوانیم :
بعضی آدمها انگار همیشه اشتباهی اند. چطور بگویم؟ منظورم این است که عده ای هستند که انگار همه چیز علیه آنهاست - سه بار ضربه می خورند - بیست بار ضربه می خورند و عاقبت به نتیجه ی دلخواهشان می رسند.

منتشرشده در کتاب

یازدهمین جلسه بازخوانی کتاب در کتابخانه هشت بهشت به کتاب ارزشمند"جامعه شناسی" اختصاص یافت که 15 مهرماه برگزار شد. این اثر ارزشمند اطلاعات جامعی از جامعه شناسی را ارایه می دهد. بخش هایی از این کتاب به همراه اطلاعات نویسنده و کتاب را در ادامه میخوانیم.

استیو بروس در کتاب جامعه‌شناسی به دنبال ترسیم تصویری جامع از جامعه‌شناسی نیست، بلکه می‌کوشد به بیان ماهیت متمایز جامعه‌شناسی بپردازد. بر این اساس در فصل اول از موقعیت جامعه‌شناسی سخن می‌گوید و درباره‌ی تبعات در‌نظر‌گرفتن جامعه‌شناسی به‌عنوان شاخه‌ای از علوم اجتماعی بحث می‌کند. سپس در فصل‌های دوم و سوم و چهارم برخی مفروضات بنیادین جامعه‌شناسی را توضیح می‌دهد. در فصل آخر نیز در پی تبیین کار جامعه‌شناختی است.
دانشی که در این کتاب در اختیار خواننده قرار میگیرد شاید با نگاهی متفاوت بتواند ملال از اینکه انسان به کجا می رود را بکاهد چون نوعی رفتار شناسی در آن جاری است که ما را با درصدی بالا و نه صد در صد به پیش بینی نتایج تعاملات اجتماعی می رساند.
این کتاب از مجموعه‌ی مختصرمفید است. مجموعه‌ی مختصر مفید ترجمه‌ای است از کتاب‌های مجموعه‌ی A Very Short Introduction که انتشارات دانشگاه آکسفورد انتشار آن‌ها را از سال 1995 آغاز کرده است و تعداد عناوین آن تاکنون به بیش از 400 عنوان رسیده است. هرکدام از کتاب‌های این مجموعه درآمدی است بر موضوعی خاص که اگرچه برای مخاطب عام نوشته شده است، نویسنده‌ی آن از میان اساتید برجسته‌ی آن رشته انتخاب شده است.

برخی از قسمت های کتاب را با هم میخوانیم:
راه دستیابی به احساس پیشرفت، قاعده مندی است. ما انسان ها نیاز به یک نیروی خلاق و فرهنگ مشترک داریم و همین جای قید و بندهای زیستی را گرفته است. پس قابلیت های عملی انسان بسیار بیشتر از سایر گونه هاست.

انسان در برابر "حرمان غریزی" چارچوب اجتماعی را پدید می آورد که بخش هایی از این چهارچوب را قوانین رسمی و عرف تعیین میکند.

برساخته های اجتماعی فقط در صورتی پذیرفتنی هستند که مشترک باشند. آنها حتی اگر جعلی هم باشند وقتی به باور همگان می رسند" حقیقت محض" است.

انسان ها وقتی اجتماعی می شوند که نمای کلی فرهنگشان عینا در درون ذهن وشخصیتشان بازسازی می شود. در جامعه ای پایدار و کامیاب بازیگران از نقش هایشان جدا نیستند. آنها به سبک متد بازی میکنند، به این معنا که چنان در نقش هایشان غرق می شوند که آنها را بازی نمیکنند بلکه زندگی میکنند.

یکی از اصول بنیادین روانشناسی این است که تصور افراد از ذهنشان متاثر از تصوری است که دیگران از آن دارند.

جلسه بازخوانی کتاب " جامعه شناسی " در محل کتابخانه هشت بهشت واقع در مجتمع فرهنگی مذهبی امام رضا (ع) به آدرس خیابان انقلاب، نبش خیابان شهید نامجو برگزار شد.
مریم هویدی

منتشرشده در رویداد ها