رمان کوتاه «بانوی میزبان» یکی از نخستین آثار چاپ شده به قلم «فیودور داستایفسکی» است که در سال ۱۸۴۷ منتشر شد؛ رمانی کوتاه که شخصیت اصلی آن مردی است که در شهر سن‌پترزبورگ روسیه دنبال خانه جدیدی می‌گردد و در روزهای سخت جست‌وجویش با دختری آشنا می‌شود که مسیر زندگی‌اش را تغییر می‌دهد.

اردنیف، یکی از شخصیت‌های اصلی داستان، که فردی گوشه‌گیر و تنهاست، بعد از تعقیب نشانی منزل دختر را می‌یابد و اتاقی را در منزل آن‌ها اجاره می‌کند. روابط اردنیف و پدر و دختری که حالا صاحبخانه او هستند، ماجراهای اصلی این رمان را شکل می‌دهند.

داستایفسکی نویسنده‌ای مطرح است که در اغلب آثارش شخصیت‌هایش را از لحاظ روانشناسی نیز تحلیل می‌کند. «بانوی میزبان» نیز آشفتگی‌های ذهنی شخصیت داستان و تفکراتش را نشان می‌دهد و همین دغدغه‌ها و دلواپسی‌ها هستند که به موضوع اصلی کتاب تبدیل می‌شوند.

در متن می خوانیم:

  • به یک آدم ضعيف آزادى بده، خودش آن را دست بسته برايت پس می‌آورد.
  • وقتی به خشم آمده‌ای دست به دشنه می‌بری، یا اگر دشنه نداشتی با دست خالی با حریف گلاویز می‌شوی، مثل یک قوچ. به دیوار شاخ می‌زنی. می‌خواهی خرخره طرف را با دندان بجوی. اما حالا اگر حریف خودش خنجر به دستت بدهد و سینه‌اش را برایت لخت کند، دست از پا خطا نمی‌کنی.
  • خیلی تلخ است که آدم فقط گذشته‌اش را نشخوار کند. خوشبختی گذشته چه فایده دارد؟ مثل پوستین کهنه است. دورانداختنی است.
  • وقتی دوست ساده ای که شاید خاصه به سبب همین ساده دلی اش دوستش داریم ناگهان هوس کند در پوست بصیرت رود، دیگر چنگی به دل نمی زند.
منتشرشده در کتاب

معنای اصلی نبوغ این است که قدم های کوچکت را چنان برداری که آهسته و پیوسته بر دشواری ها و موانع بزرگ راه فایق آیی و سرانجام ببینی بی آنکه متوجه باشی پای بر قله نهاده ای.

کتاب آداب روزانه از " میسن کاری" شرح احوال وعادات کاری 160 آدم مشهور است که در طول زندگی شان کارهای بزرگی کرده اند. این متون مختصر و مفید سعی می کنند دریچه ای باز کنند به زندگی روزمره ی بزرگانی که هر کدام زندگی شان با دیگری متفاوت است. به همین دلیل هر کدام ایده ای تازه می دهند و به شکلی انگیزه بخش است. با خواندن این کتاب دلگرم می شویم وقتی میفهمیم فلان هنرمند نیز مانند خود ما هر روز با زندگی روزمره در جدال بوده و تلاش میکرده از دل این کارزار هر روزه دستاوردی به کف آورد...

با خواندن این کتاب می فهمیم معنای اصلی نبوغ این است که قدم های کوچکت را چنان برداری که آهسته و پیوسته بر دشواری ها و موانع بزرگ راه فایق آیی وسرانجام ببینی بی آنکه متوجه باشی پای بر قله نهاده ای.

منتشرشده در کتاب

استیو بروس در کتاب جامعه‌شناسی به دنبال ترسیم تصویری جامع از جامعه‌شناسی نیست، بلکه می‌کوشد به بیان ماهیت متمایز جامعه‌شناسی بپردازد. بر این اساس در فصل اول از موقعیت جامعه‌شناسی سخن می‌گوید و درباره‌ی تبعات در‌نظر‌گرفتن جامعه‌شناسی به‌عنوان شاخه‌ای از علوم اجتماعی بحث می‌کند. سپس در فصل‌های دوم و سوم و چهارم برخی مفروضات بنیادین جامعه‌شناسی را توضیح می‌دهد. در فصل آخر نیز در پی تبیین کار جامعه‌شناختی است.

این کتاب از مجموعه‌ی مختصرمفید است. مجموعه‌ی مختصر مفید ترجمه‌ای است از کتاب‌های مجموعه‌ی A Very Short Introduction که انتشارات دانشگاه آکسفورد انتشار آن‌ها را از سال 1995 آغاز کرده است و تعداد عناوین آن تاکنون به بیش از 400 عنوان رسیده است. هرکدام از کتاب‌های این مجموعه درآمدی است بر موضوعی خاص که اگرچه برای مخاطب عام نوشته شده است، نویسنده‌ی آن از میان اساتید برجسته‌ی آن رشته انتخاب شده است.

برخی از قسمت های کتاب را با هم میخوانیم:
راه دستیابی به احساس پیشرفت، قاعده مندی است. ما انسان ها نیاز به یک نیروی خلاق وفرهنگ مشترک داریم و همین جای قید و بندهای زیستی را گرفته است. پس قابلیت های عملی انسان بسیار بیشتر از سایر گونه هاست.

انسان در برابر "حرمان غریزی" چارچوب اجتماعی را پدید می آورد که بخش هایی از این چهارچوب را قوانین رسمی و عرف تعیین میکند.

منتشرشده در کتاب

مجموعه کتاب های مختصر مفید که تاکنون 17جلد از آن از سوی نشر ماهی روانه بازار کتاب شده است،برای اولین بار به زبان انگلیسی توسط انتشارات دانشگاه آکسفورد به چاپ رسید.

این مجموعه که در قطع جیبی به چاپ رسیده در تلاش است تا به زبان ساده مفاهیم مطرح در حوزه علوم مختلف را برای مخاطب عام توضیح دهد.

جامعه شناسی، سرمایه داری، فلسفه سیاسی، سیاست، انسان شناسی اجتماعی و فرهنگی، فاشیسم، عکاسی، تاریخ، منطق، فلسفه پیش سقراطی، فلسفه قاره ای، اسطوره، اساطیر مصر، علم و دین، باستان شناسی، هنر معاصر و اقتصاد عنوان کتاب هایی است که تا کنون از این مجموعه به انتشار رسیده اند.

مدیریت ترجمه این مجموعه بر عهده احمد رضا تقاء است و مترجمانی چون خشایار دیهیمی، بهمن دارالشفایی، بهرام اسدیان، بهرنگ صدیقی و گلناز صالح کریمی در ترجمه این مجموعه ها با نشر ماهی همکاری داشتند.

منتشرشده در کتاب

رمان «تیستوی ‌سبز انگشتی» با ترجمه‌ لیلی گلستان از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان بازنشر شد.

به گزارش خبرنگار مهر، «تیستوی سبزانگشتی»، کتابی‌ است به نویسندگی موریس دروئون، نویسنده فرانسوی‌ که در سال ۱۹۵۷ برای کودکان نوشته شده؛ این کتاب در ایران برای اولین بار در سال ۱۳۵۲ و با ترجمه لیلی گلستان از سوی سازمان انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد. نشر ماهی هم «تیستوی سبزانگشتی» را با همین ترجمه و تنها با طرح جلدی متفاوت منتشر کرد و در اختیار علاقه‌مندان گذاشت.
داستان این کتاب درباره پسرکی به نام «تیستو» است که درمی‌یابد انگشتانش خاصیت سبزکننده دارند. بذر هر گیاهی که با انگشتان تیستو تماس برقرار کند سبز می‌شود و به سرعت به گیاهی زیبا تبدیل می‌شود. تنها دوست و همدم او باغبان پیری‌ است به نام سبیلو که به تیستو می‌آموزد ویژگی منحصر به فرد انگشتان او می‌تواند تغییرات شگرفی در دنیای اطرافش ایجاد کند.
تیستو دست به کار می‌شود و با رویاندن گل و گیاه در بیمارستان، باغ‌وحش، زندان و محله فقیرنشینان، زشتی‌ها را به زیبایی بدل می‌کند. او با دستکاری در ادوات نظامی کارخانه پدرش در دهانه توپ‌ها و لوله تفنگ‌ها گل می‌رویاند و به این ترتیب از وقوع جنگ جلوگیری می‌کند. در پایان داستان، مرگ سبیلو پرسش‌های بسیاری در ذهن تیستو ایجاد می‌کند که کسی نمی‌تواند به آنها پاسخ بدهد. درنهایت تیستو نردبانی از گل می‌سازد و از آن بالا می‌رود تا به باغبان که می‌گویند در آسمان است بپیوندد.
انتشارات کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان این اثر را پس از بازبینی و ویرایش بار دیگر راهی بازار نشر کرده است تا نوجوانان گروه سنی «ج و د» (دوره اول و دوم متوسطه) فرصت مطالعه این اثر را داشته باشند.
اگرچه این اثر برای نوجوانان تالیف شده اما به قول نویسنده کتاب، این اثر برای گروه سنی صفر تا صد سال مناسب است. این داستان نمادین ۲۰ فصل دارد و قیمت آن ۴هزار و ۴۰۰ تومان است.

منتشرشده در تازه های نشر
چهارشنبه, 01 ارديبهشت 1395 10:39

اعترافات رومن گاری در «گذار روزگار»

آخرین گفتگوی بلند رومن گاری درباره زندگی و فعالیت‌های خود در قالب کتابی با عنوان «گذار روزگار» به فارسی ترجمه و منتشر شد.
به گزارش خبرگزاری مهر، نشر ماهی کتابی از رومن گاری را با عنوان «گذار روزگار» در آستانه نمایشگاه بین‌المللی کتاب، منتشر کرد.
این کتاب حاصل گفتگویی است با رومن گاری که چند ماه قبل از مرگ نابهنگام وی انجام شده است. او در این کتاب از بلند‌پروازی‌هایش و از آرزوها و کامیابی‌ها و سرخوردگی‌هایش می‌گوید. گاری همچنین در این کتاب درباره جوانی پر و فراز و نشیب خود و سال‌های خدمتش در نیروی هوایی و نشست و برخواست با بزرگان هالیوود و کتاب‌هایش و نیز تاملات خود درباره زندگی صحبت کرده است. گذر از روزگار را در واقع می‌توان آخرین فصل از زندکی‌نامه این نویسنده کارگردان سینما و روزنامه‌نگار دانست.
این کتاب در واقع متن گفتگویی است که ژان فوشه در سال ۱۹۸۰ و چند ماه قبل از مرگ گاری، در قالب برنامه «گفته‌ها و ناگفته‌ها» برای شبکه رادیو کانادا آن را کارگردانی می‌کند و در هفتم فوریه ۱۹۸۲ نیز پخش می‌شود. تمام متن کتاب بر مبنای این گفتگو پیاده و تنطیم شده است و به واسطه اینکه گاری خود در این مصاحبه عنوان کرده که فکر نمی‌کند دیگر آنقدر از عمرش باقی مانده باشد که بتواند برای خود زندگی‌نامه‌ای بنویسد، متنی تاثیرگذار و تکان دهنده به شمار می‌رود.
گاری در بخشی از این کتاب می‌گوید: از من خواسته‌اید کمی از زندگی‌ام برایتان بگویم، به این بهانه که یک‌بار تجربه‌اش کرده‌ام. اما خودم زیاد از این بابت مطمئن نیستم، خصوصا اینکه به نظرم این زندگی است که ما را تجربه کرده و مالک ماست. وقتی به زندگی گذشته‌مان نگاهی می‌اندازیم، احساس می‌کنیم این زندگی واقعا متعلق به ما بوده و خودمان انتخابش کرده‌ایم. بشخصه می‌دانم که در نزدگی ‌ام حق انتخاب چندانی نداشته‌ام، می‌دانم که تاریخ در عام‌ترین و در عین حال خاص‌ترین و روزمره‌ترین معنایش اختیار مرا به دست داشته است و به عبارتی کلاه از سر من برداشته.
گاری همچنین در این کتاب درباره رمان مشهور خود با عنوان «خداحافظ گری‌کوپر» می‌نویسد: هدفم از نوشتن خداحافظ گری کوپر وداع با آمریکایی بود که به خودش اطمینان داشت، وداع با سفیذ، با سیاه، با مفهوم ارزش، با مفهوم خائن و مثبت‌اندیش. وداع با شخصیتی که گاری‌کوپر روی پرده سینماها مجسم کرده بود یعنی وداع با آمریکای آرام و مطمئن به ارزش‌هایش، مطمئن به حق و حقوقش و مطمئن به اینکه تا ابد برتر است. بنابر این در این رمان خبر از آمریکای امروز می‌دهم. آمریکای تردید، اضطراب، ذلهره،آسیب‌پذیر، چررا که از حالا به بعد آمریکا هم مثل تمام کشورهای دیگر دنیا رو به تباهی و ویرانی است. سعی کردم تمام اینها را در قالب رمان تضیح دهم.
کتاب گذار روزگار با ترجمه سمیه نوروزی از سوی نشر ماهی و با قیمت 8 هزار تومان منتشر شده است.

 

منتشرشده در اخبار

رمان عاشقانه‌ی رنج‌های ورتر جوان بزرگ‌ترین موفقیت ادبی گوته به‌شمار می‌رود. او این رمان را در ۱۷۷۴، در ۲۵ سالگی، منتشر کرد. داستان این رمان درباره‌ی ورتر، دانش‌آموخته‌ی حقوق، است که برای استراحت به شهری کوچک و ییلاقی می‌رود و در یک مهمانی با دختر زیبایی به نام لوته آشنا می‌شود. لوته نامزد دارد، با وجود این ورتر به او دل می‌بازد. این دلباختگی برای ورتر رنج‌هایی در پی دارد؛ رنج‌هایی که ورتر آن‌ها را در نامه‌هایی برای دوستش شرح می‌دهد. خواننده از خلال این نامه‌ها درونِ عصیانگر ورتر را می‌کاود و با روحیات او آشنا می‌شود. داستان این رمان مخالفت‌های گسترده‌ای را با انتشارش در آن سال‌ها برانگیخت و موجب ممنوعیت فروش آن شد، اما کمی بعد، هیاهوی ناشی از این ممنوعیت، به فروش بیشتر آن کمک کرد.

منتشرشده در کتاب

نشر ماهی کتابی از تزوتان تودورف فیلسوف، مورخ و نشانه شناس فرانسوی بلغاری را با عنوان «ادبیات در مخاطره» به زیر چاپ برده است.
ادبیات در مخاطره را می‌توان به‌نوعی عصیان تودوروف علیه آرای پیشینش دانست. او که سال‌های سال به تفسیر فرمالیستی‌اش از ادبیات شهره بود، در این کتاب کوچک از لذت ادبیات می‌گوید و معنایی که به زندگی آدمیان می‌دهد.

به باور منتقدان تودوروف در این کتاب نشان داده که دیگر در ایام پیری تفاسیر ساختارگرایانه را کنار گذاشته و از لذت حضور در خیابان‌های خلوت سن‌پترزبورگ می‌گوید.
این کتاب با ترجمه محمد مهدی شجاعی از سوی نشر ماهی به زیر چاپ رفته است.
یادآوری می‌شود تودورف در بلغارستان به دنیا آمد و در ۱۹۶۳ برای ادامه تخصیل به فرانسه رفت. او که در بلغارستان مدرکی گرفته بود و توصیه‌ای از دانشگاه صوفیه در دست داشت، برای نخستین‌بار هنگامی که با ماهیت محافظه کارانه دانشگاه سوربن پیش از ۱۹۶۸ آشنا شد که از دانشکده ادبیات آنجا انجام پژوهش در زمینه نظریه ادبی را درخواست کرد. رئیس دانشکده به سردی به اطلاع تودوروف رساند که در دانشکده او پژوهش در زمینه نظریه‌های ادبی انجام نمی‌گیرد و هیچ موردی هم برای این کار وجود ندارد.
تودوروف جوان برای آن‌که مرعوب نشده باشد، به مطالعه در کتابخانه سوربن پرداخت و از طریق یکی از کارمندان کتابخانه سرانجام با ژرار ژانت تماس گرفت و او به تودوروف پیشنهاد کرد که در سمینار رولان بارت در مدرسه مطالعات عالی علوم اجتماعی شرکت کند. تماس او با بارت او را قادر ساخت که مقالاتی برای نشریهٔ پرنفوذ نشانه‌شناسی بینارشته‌ای، یعنی کمونیکاسیون بنویسد.
این فیلسوف ۷۶ ساله پیش از این و در سال ۱۳۸۵ و با دعوت انجمن ایران شناسی فرانسه به ایران سفر کرده و سخنرانی‌هایی را نیز داشته است.

منتشرشده در اخبار