اسامی برندگان بخش‌های مختلف جایزه «گاورنر جنرال» که از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین جایزه‌های ادبی کاناداست، اعلام شد.

به گزارش ایسنا، «گلوب اند میل» نوشت: جایزه بخش ادبیات داستانی انگلیسی‌زبان «گاورنر جنرال» این دوره به «جوئل توماس هینز» بازیگر و نویسنده تعلق گرفت. هیات داوران این جایزه، رمان «بعضی شب‌ها همه‌مان در تخت‌خواب سوزانده می‌شویم» را «خنده‌دار اما آزاردهنده» توصیف کرد و آن را «فراموش‌نشدنی و غم‌انگیز» خواند.
«هینز» بازیگر، کارگردان و نمایشنامه‌نویس مطرح کانادایی است که پیش‌تر هم رمان‌هایی منتشر کرده و آثارش به فیلم سینمایی تبدیل شده‌اند. کتاب برنده جایزه او، به فهرست نامزدهای جایزه «گیلر» کانادا هم راه پیدا کرده است.
جایزه ۴۵۰ هزار دلاری «گاورنر جنرال» سالانه در هفت بخش، آثار ادبی به دو زبان انگلیسی و فرانسوی را مورد بررسی قرار می‌دهد و به هر یک از برندگان مبلغی ۲۵ هزار دلاری و به نامزدهای نهایی ۱۰۰۰ دلار اعطا می‌کند.
هفت بخش «گاورنر جنرال» که از سال ۱۹۳۶ راه‌اندازی شده، شامل ادبیات داستانی انگلیسی و فرانسوی‌زبان، ادبیات غیرداستانی، شعر، ادبیات کودک و نوجوان، تصویرگری کتاب کودک، ترجمه و نمایشنامه می‌شود.
در بخش انگلیسی‌زبان، «گرم وود» با کتاب «راه بیگانگان: رویارویی با داعش» موفق به دریافت جایزه بهترین اثر غیرداستانی شد. «ریچادر هریسون» جایزه شعر را دریافت کرد و جایزه بهترین نمایشنامه به «سلاح سرخپوستی» اثری از «هیرو کاناکاوا» بازیگر و نمایشنامه‌نویس اعطا شد.
«چارلی دیمالین» با «سارقین مغز» جایزه بهترین اثر ادبیات کودک و نوجوان را دریافت کرد و جایزه بهترین رمان مصور این گروه سنی به کتاب «وقتی تنها بودیم» نوشته مشترک «دیوید الکساندر رابرتسون» و «جولی فلت» تعلق گرفت.
در بخش فرانسوی‌زبان هم «کریستین گای ـ پولیکین» برای «وزن برف» در بخش ادبیات داستانی،‌ «لویی دوپره» برای «دست تسخیرشده» در بخش شعر، «سبستین دیوید» برای «ناپالم یکشنبه» در بخش نمایشنامه، «سرژ بوشار» برای «چشمان غمگین کامیون من» در بخش غیرداستانی، «ورونیک دورن» برای «اهمیت ماتیلد پویسون» در بخش ادبیات کودک و نوجوان و «ژاک گلدستاین» برای «آزاده» در بخش ادبیات تصویری همین گروه سنی، به عنوان برنده معرفی شدند.
جایزه بهترین ترجمه فرانسه و انگلیسی هم نصیب «اوانا آواسیلی‌چوای» شد که اثری از «برتراند لاوردور» را برگردانده بود.
برندگان این دوره «گاورنر جنرال»، روز ۲۹ نوامبر طی مراسمی که در اوتاوا برگزار می‌شود، جوایز خود را دریافت خواهند کرد.

منتشرشده در اخبار

سَم کولی برنده جایزه «ریچلِ» استرالیا شد. جایزه‌ای که به نویسندگان تازه‌کاری که تاکنون اثری از آنان منتشر نشده تعلق می‌گیرد تا سرمایه‌ کوچکی برای ادامه حرفه نویسندگی داشته باشند.

به گزارش ایبنا به نقل از گاردین، جایزه «ریچل» 2017 به سم کولی برای رمان منتشر نشده اش به نام «آزادراه اول» اهدا شد. هیئت داوران اثر او را «بسیار دلنشین و دلربا» خواندند.

جایزه «ریچل» نخستین بار در سال 2015 میلادی برای کمک به نویسندگان ادبیات داستانی بزرگسال و آثار غیرداستانی تشکیل شده و به نویسندگانی اهدا می‌شود که تاکنونی اثری از آنان منتشر نشده است. نویسندگان برای شرکت در این رقابت می‌توانند بخشی از دست‌نویس آثار خود را برای هیئت داوران بفرستند. بسیاری از این آثار ممکن است ناتمام باشند و محدودیت سنی برای شرکت در این مسابقه وجود ندارد.

دست‌نویس رمان سم کولی از میان 570 اثری که برای هیئت داوران فرستاده شده بود، انتخاب شد و توانست جایزه 10 هزار دلار را از آن خود کند. داستان کولی درباره خواهر و برادری است که در بزرگراهی در نیوزیلند سفر می کنند و اندوهی بزرگ قلب آن‌ها را آزرده است. پدر و مادر این خواهر و برادر دوقلو از دنیا رفته‌اند. پسرِ داستان سال‌ها در دوبی زندگی کرده و به تازگی به وطن خود نیوزیلند بازگشته است. او در کتاب از احساس خود پس از مرگ والدینشان برای خواهرش سخن می‌گوید.

کولی 32 ساله دانشجوی رشته حقوق است و در یک شرکت حقوقی کار می‌کند. او می‌گوید این داستان را برای ارائه مفهوم «وطن» خلق کرده است، زیرا خود وی پس از سال‌ها زندگی در نیوزیلند به لندن مهاجرت کرده و سال گذشته انگلستان را ترک و به نیوزیلند نقل مکان کرده است. او می گوید: «لندن وطن من به حساب می‌آید، در عین حال نیوزیلند نیز وطن من محسوب می‌شود. به نظر من دو مکان مختلف می‌تواند وطنِ فرد تلقی شود. تناقضی در این اتفاق وجود ندارد و حس انسان‌ها وطن‌شان را مشخص می‌کند.»

هیئت داوران این جایزه پس از اعلام برنده اعلام کردند: «حس مکانی و فروپاشی تدریجی احساسی شخصیت اصلی داستان بسیار خواندنی است. نوشته های سم کولی بسیار تازه و مدرن است و قلب و ذهن انسان را درگیر می‌کند. این جایزه فرصتی را برای او فراهم می‌کند تا به کار نویسندگی ادامه دهد و بداند داستانی برای گفتن دارد.»

کولی معتقد است دریافت این جایزه به او انگیزه ادامه کار می‌دهد: «امیدوارم پس از اتمام درسم در رشته حقوق و پس از انجام کارهای روزانه و کار وکالت نیمه‌شب پشت میزم بنشینم و کاغذی روی میز قرار دهم و خودکاری در دستم بگیرم و با همه صداهایی که در ذهنم من را ناامید می‌کنند و می‌گویند چیزی که نوشته‌ای به درد نمی‌خورد و هیچ کس کتاب تو را نمی‌خواند بجنگم و بگویم داستان من خواننده دارد و شروع به نوشتن کنم.»

جایزه «ریچل» از نظر مالی توسط «گاردینِ» و گروه انتشاراتی «هَچتِ» استرالیا پشتیبانی می‌شود و برای بزرگداشت مت ریچل، مدیر اجرایی اتحادیه ناشران «هَچت» که در سال 2014 از دنیا رفت پایه گذاری شده است. مت ریچلِ 41 ساله در هنگام موج‌سواری با صخره‌ای برخورد می‌کند و به دلیل شدت جراحات وارد شده به ناحیه سرش از دنیا می‌رود. این ناشر بریتانیایی در استرالیا و جهان شناخته‌شده و سال‌ها پیش به استرالیا مهاجرت کرده بود.

منتشرشده در اخبار

اسامی چهار نویسنده به عنوان راه‌یافتگان به مرحله نهایی مهم‌ترین جایزه ادبی فرانسه اعلام شد.

به گزارش ایسنا، «کوئست فرانس» نوشت: ۱۰ عضو هیات داوران جایزه ادبی «گنکور» فرانسه ۲۰۱۷ نام دو نویسنده زن و دو نویسنده مرد را به عنوان نامزدهای نهایی اعلام کردند.

«تاجت را بچسب» نوشته «یانیک هنل»، «باخیتا» نوشته «ورونیک اولمی»، «صورت جلسه» نوشته «اریک وویارد» و «هنر باختن» نوشته «آلیس زنیتر» آثاری هستند که برای کسب جایزه نهایی «گنکور» ۲۰۱۷ با هم رقابت می‌کنند.

ششم نوامبر روزی است که برنده این جایزه مهم ادبیات فرانسوی‌زبان که سال گذشته نصیب «لیلا سلیمانی» شد، مشخص خواهد شد.

جایزه «گنکور» اولین‌بار در سال ۱۹۰۳ از سوی «ژول» و «ادمون گنکور» راه‌اندازی شد. اگرچه برنده این جایزه تنها مبلغی ناچیز معادل ۱۰ یورو دریافت می‌کند، اما جایزه غیررسمی «گنکور» که فروش بالای رمان برنده را برای نویسنده‌اش به ارمغان می‌آورد، بسیار باارزش‌تر از جایزه اصلی است. گفته می‌شود اثر برنده جایزه «گنکور» بین ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزار نسخه در بازار فروش خواهد داشت.

از برندگان سرشناس این جایزه می‌توان از «مارسل پروست» در سال ۱۹۲۹، «سیمون دوبووار» در سال ۱۹۵۴ و «پاتریک مودیانو»، برنده نوبل ادبیات سال ۲۰۱۴ نام برد.

منتشرشده در اخبار

اسامی ۱۰ شاعر راه ‌یافته به مرحله نهایی نامزدی جایزه «تی.اس. الیوت» ۲۰۱۷ اعلام شد.

به گزارش ایسنا، «گاردین» نوشت: در حالی که طی سال‌های اخیر تنوع نژادی و رعایت نکردن آن در برخی جوایز هنری و ادبی حاشیه‌ساز شده، فهرست نامزدهای نهایی جایزه شعر «تی.اس. الیوت» که گران‌ترین جایزه شعر انگلستان محسوب می‌شود، تنها با حضور یک شاعر رنگین‌پوست اعلام شده است.

این در حالی است که با توجه به حضور پررنگ و قوی شاعران رنگین‌پوست در فهرست نامزدهای اولیه، انتظار می‌رفت نام شاعران انگلیسی دیگری چون «کابو چینگونیی» و «ریچادر جورج»، «نوار الصدر»، «آندره نفیس ـ ساحلی» و ... هم در این لیست باشد.

«اوشن ویونگ» شاعر ویتنامی ـ آمریکایی مجموعه «آسمان شب با زخم‌ ترکش‌ها»، تنها نویسنده رنگین‌پوستی است که شانس دریافت جایزه ۲۰ هزار پوندی «الیوت» را دارد.

امسال هیات داوران این جایزه ۱۵۴ اثر را مورد بررسی قرار دادند تا به نام این ۱۰ نفر رسیدند:

«تارا برگین» با کتاب «مرگ غم‌انگیز النور مارکس»

«کرولاین برد» با کتاب «در این روزهای تحریم»

«داگلاس دان» با کتاب «وزوز یک مگس»

«لیوتیا فلین» با کتاب «رادیو»

«مایکل سیمونز رابرتز» با کتاب «منکونیا»

«رابرت مینهینیک» با کتاب «خاطرات آخرین انسان»

«جیمز شرد» با کتاب «اقامتگاه متروک»

«اوشن ویونگ» با کتاب «آسمان شب با زخم ترکش‌ها»

«ژاکلین سافرا» با کتاب «تمام مادران خشمگین من»

«رادی لامسدن» با کتاب «خیلی خوشحالم که خودم هستم»

این بیست‌وچهارمین دوره برگزاری جایزه «تی‌.اس. الیوت» است که از سال ۱۹۹۳ برای بزرگداشت نام «توماس استرنز الیوت» شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و منتقد ادبی برنده‌ نوبل ادبیات نام‌گذاری شده است. او در سال ۱۸۸۸ در ایالت میسوری آمریکا به دنیا آمد و در مجموع، هفت نمایش‌نامه، ۱۷ اثر غیرداستانی و ۱۰ کتاب شعر نوشت. «الیوت» از کسانی چون «هومر»، «دانته»، «شکسپیر» و «جوزف کنراد» الهام گرفت و خود الهام‌بخش نویسندگان دیگری شد.

«تی.اس. الیوت» در دوران زندگی، جایزه‌های متعددی دریافت کرد که به نوبل ادبیات، نشان لیاقت از پادشاه جورج ششم در سال ۱۹۴۸، نشان افتخار دولت فرانسه در سال ۱۹۵۱، جایزه‌ «گوته» در سال ۱۹۵۵، مدال «دانته» در سال ۱۹۵۹، نشان شوالیه‌ ادبیات و هنر فرانسه در سال ۱۹۶۰ و نشان آزادی ریاست‌جمهوری در سال ۱۹۶۴ می‌توان اشاره کرد.

منتشرشده در اخبار

فهرست رمان‌ها و مجموعه‌ داستان‌های راه‌یافته به مرحله‌ دوم نخستین دوره‌ جایزه‌ احمد محمود اعلام شد.

به گزارش ایسنا بنا بر اعلام دبیرخانه این جایزه، این کتاب‌ها با رای مستقیم ۵۰ نویسنده، منتقد و روزنامه‌نگار از بین ۲۵۳ رمان و ۱۲۳ مجموعه‌ داستان منتشرشده در سال ۹۵ انتخاب شده‌اند. در مرحله‌ دوم این جایزه، از بین آثار اعلام‌شده، پنج رمان و پنج مجموعه‌ داستان به عنوان نامزدهای نهایی معرفی خواهند شد. داوری این مرحله در بخش رمان برعهده‌ سارا سالار، محمدحسن شهسواری و مهدی یزدانی خرم، و در بخش مجموعه‌ داستان برعهده‌ مهدی ربی، کامران محمدی و پیمان هوشمندزاده خواهد بود. نامزدهای نهایی جایزه اواسط آذر معرفی می‌شوند و برگزیده‌ نهایی در هر بخش، چهارم دی، همزمان با سال‌روز تولد احمد محمود اعلام خواهد شد.


فهرست الفبایی ۱۰ رمان راه‌یافته به مرحله‌ دوم نخستین دوره‌ جایزه‌ی احمد محمود:
آداب دنیا. یعقوب یادعلی نشر چشمه،
آناتومی افسردگی. محمدطلوعی. افق
بهشت و دوزخ. جعفر مدرس صادقی. مرکز
بیست زخم کاری. محمود حسینی‌زاد .چشمه
تپه‌ خرگوش. علی‌اکبر حیدری. روزنه
سوگواری برای شوالیه‌ها. مرتضی کربلایی‌لو. ققنوس
کوچه‌ ابرهای گمشده. کورش اسدی. نیماژ
گاوهای برنزی. محمدآصف سلطان‌زاده. چشمه
ناتمامی. زهرا عبدی. چشمه
یک پرونده‌ کهنه. رضا جولایی. آموت

فهرست الفبایی ۱۰ مجموعه‌ داستان راه‌یافته به مرحله‌ دوم نخستین دوره‌ جایزه‌ احمد محمود:

افشاربندان. محسن حکیم‌معانی. ثالث
اندوهان اژدر. ابراهیم دمشناس. روزنه
بارش سفره‌ماهی. سروش چیت‌ساز. مرکز
بگو یک. مجید دانش‌آراسته. سمام
بی‌باد و بی‌پارو. فریبا وفی . چشمه
جغرافیای اموات. محسن فرجی. آموت
خانه‌ کوچک ما. داریوش احمدی. نیماژ
گربه‌ ساکن چنار. محمد بکایی. ثالث
همین امشب برمی‌گردیم. پیمان اسماعیلی. چشمه
هیولاهای خانگی. فرشته احمدی. ثالث

منتشرشده در اخبار

میلان کوندرا، نویسنده فرانسوی ‌زبان، بعد از سال‌ها در مراسمی ادبی در پاریس حضور یافت و جایزه‌ی اولین‌ دوره‌ی «شاتو لاتور کارنه» را دریافت کرد.

به گزارش ایبنا، این جایزه ادبی به همت برنارد مگرز و فرانس- الیویه ژیزبر، روزنامه‌نگار و رمان‌ نویس اهل فرانسه راه اندازی شده که پیش‌بینی شده به زودی به یکی از مهم‌ترین و با ارزش‌ترین جوایز ادبی فرانسه تبدیل شود.

این جایزه با نام «شاتو لاتور کرنه» در اولین دوره خود به میلان کوندرا، نویسنده اهل چک، تعلق گرفت.

روزنامه‌ی فیگارو نوشته است این جایزه به یک نویسنده، فیلسوف و یا روشنفکر برای مجموعه آثارش و به طوره ویژه یکی از شاهکارهای مهم‌ وی اهدا می‌شود و مهم نیست که لزوما برنده این جایزه اخیرا اثری را منتشر کرده باشد.

این جایزه ارزشی به مبلغ بیست هزار یورو دارد که آن را در ردیف بهترین جوایز ادبی قرار می‌دهد.

شاتو لاتور برنه، نام مکانی در فرانسه است که سال 1120 بنا شده و متعلق به خانواده میشل دو مونتی، نویسنده و فیلسوف دوره رنسانس فرانسه است.

یکی از دلایل نام‌گذاری این جایزه به نام این مکان، این است که گفته می‌شود اتین دولا بوئسی، شاعر و نویسنده فرانسوی، قسمت‌هایی از شاهکار خود را با نام «گفتاری درباره بردگی خود خواسته» را در این مکان به نگارش درآورده بود.

اعضای هیئت داروان این جایزه تصمیم گرفتند طی مراسمی که روز پنجشنبه 21 سپتامبر در هتل جورجیاوی پاریس برگزار شد میلان کوندرا را به عنوان برنده اولین دوره از جایزه خود معرفی کنند.

میلان کوندرا که بارها از او به عنوان یکی از نامزدهای دریافت جایزه نوبل ادبیات یاد می‌شود سال‌هاست که حاضر نشده با رسانه‌ها گفت‌و‌گو کند یا در مجامع عمومی ظاهر شود.

روزنامه‌ی فیگارو نوشته او به همراه همسر خود در این مراسم حاضر شد و در تمام طول برگزاری مراسم هردوی آن‌ها ساکت بودند و تا حدی هم خجالتی به نظر می‌رسیدند که این امر، گفته‌ی فیلیپ لابرو، نویسنده فرانسوی، که میلان کوندرا و همسرش از ساکت‌ترین زوج‌های پاریس هستند تایید می‌کند.

رئیس هیئت داوران این جایزه در مراسم گفت از مشخصه‌های یک نویسنده بزرگ این است که کارهایش بارها خوانده شود و در هر خوانش جنبه‌های تازه‌ای از ظرافت‌های اثرش کشف شود و آثار نویسنده رمان‌های «شوخی»، «بار هستی»، «خنده و فراموشی» دارای چنین خصیصه‌ای است.

در پایان مراسم برنارد مگرز از بنیانگذاران این جایزه نسخه اصلی مقالات میشل دو مونتنی، نویسنده و فیلسوف دوره رنسانس را که سال 1619 ویرایش شده و سی سال نیز در اختیارش بوده، به میلان کوندرا هدیه داد و کوندرا این بار دیگر نتوانست احساسات خود را مخفی کند و دهانش از تعجب باز ماند.

کوندرا سال 1929 در چک متولد شد و از سال 1975 در فرانسه زندگی می‌کند. او پس از سال 1990 که رمان «جاودانگی» را به زبان مادری منتشر کرد، اکنون تمام کتاب‌‌هایش را به زبان فرانسه می‌نویسد.

کوندرا سال 2007 که جایزه ملی ادبیات جمهوری چک به او تعلق گرفت حاضر نشد برای دریافت آن به پراگ سفر کند. معروف‌ترین اثر او رمان «شوخی» است که فروغ پوریاوری آن را به فارسی ترجمه کرده است.

منتشرشده در اخبار

«سینیاد موریسی» شاعر ایرلندی موفق به کسب جایزه بهترین مجموعه شعر در جوایز «فوروارد» ۲۰۱۷ شد.

به گزارش ایسنا به نقل از گاردین، جایزه «فوروارد» به‌عنوان یکی از مهمترین جوایز ادبی در عرصه شعر، برندگان سال ۲۰۱۷ خود را در حالی شناخت که جایزه ۱۰ هزار پوندی بهترین مجموعه شعر به «در توازن» ششمین مجموعه نوشته «سینیاد موریسی» شاعر اهل ایرلند شمالی اعطا شد.
هیئت داوران جایزه «فوروارد» مجموعه کتاب شعر «در توازن» را مجموعه‌ای سرشار از انرژی معرفی کردند که تحت تاثیر گستردگی، ظرفیت و انعطاف‌پذیری آن قرار گرفتند و معتقدند این کتاب مجموعه‌ای است که خوانندگان تا سال‌های طولانی به آن مراجعه خواهند کرد.
«امیلی بری»، «نوار الصدر»، «تارا برگین» و «مایکل لانگلی» شاعر ۷۷ ساله ایرلندی نیز دیگر نامزدهای بخش بهترین مجموعه شعر جوایز «فوروارد» بودند.
«موریسی» در سال ۲۰۱۴ و با مجموعه شعر قبلی‌اش با نام «انطباق» نیز جایزه «تی‌اس الیوت» را در سال ۲۰۱۴ به خود اختصاص داده بود.
اما در سایر بخش‌های این جایزه ادبی، «این پترسون» برای شعر «بسیار هیچ چیز» که در واقع مرثیه‌ای برای همسر درگذشته‌اش «جنی دیسکی» است، جایزه بهترین ۱۰ هزار پوندی بهترین قطه شعر را از آن خود کرد و جایزه بهترین مجموعه شعر اول نیز به ارزش پنج هزار پوند به «آسمان شب با زخم‌های خروج» نوشته «اوشن ووانگ» شاعر متولد ویتنام رسید.
جایزه ادبی «فوروارد» اولین‌بار سال ۱۹۹۱ با دو هدف اصلی افزایش تعداد مخاطبان شعر و همچنین معرفی و تشویق شاعران نوقلم در سطح انگلستان و ایرلند اعطا شد و هر سال سه برنده را در بخش‌های بهترین مجموعه شعر، قطعه برگزیده و بهترین کتاب شعر اول معرفی می‌کند.
از برندگان سرشناس و پیشین این جایزه ادبی می‌توان به «تد هیوز»، «کارول آن دافی»، «دون پترسون» و «شین اوبراین» اشاره کرد.

منتشرشده در اخبار
سه شنبه, 28 شهریور 1396 15:07

جایزه گیلر نامزدهایش را شناخت

جایزه ادبی «گیلر» کانادا اسامی نویسندگان راه‌یافته به مرحله نخست نامزدی این دوره‌اش را اعلام کرد.

به گزارش ایسنا، «گلوب اند میل» نوشت: جایزه ادبی «گیلر» که هرساله با حمایت «اسکاتیا بانک» برگزار می‌شود و یکی از گران‌ترین جایزه‌های ادبی دنیا است، ۱۲ نویسنده را که اکثرشان هم تازه‌کار هستند به عنوان نامزدهای اولیه معرفی کرد.
«گیلر» که مهم‌ترین جایزه ادبیات داستانی کانادا محسوب می‌شود، این ۱۲ اثر را از میان ۱۱۲ کتاب ارسالی انتخاب کرده و در مرحله بعدی نام شش نامزد نهایی را اعلام خواهد کرد.
از میان این نویسندگان تعدادی پیش‌تر هم به فهرست نامزدهای «گیلر» راه پیدا کرده بودند؛ «ایدن رابینسون» که سال ۲۰۰۰ نامزد نهایی این جایزه شده بود، این‌بار با کتاب «پسر یک شعبده‌باز» وارد گردونه رقابت «گیلر» شده، «مایکل ردهیل» سال ۲۰۰۱ به فهرست فینالیست‌ها راه یافته و در این دوره برای نگارش «میدان بولو» نامزد شده، «راشل کاسک» از نامزدهای نهایی ۲۰۱۵ این‌بار برای «ترانزیت» برگزیده شده و «دیوید چاریاندی» که سال ۲۰۰۷ نامزد اولیه «گیلر» شده بود، در این دوره با کتاب «برادر» به این فهرست راه یافته است.
از نامزدهای دیگر این جایزه ادبی می‌توان به «دیوید دمچاک» نویسنده «مادر استخوان»،‌ «جوئل توماس هاینز» نویسنده «یک شب همه ما در تخت‌خواب سوزانده می‌شویم»، «اد اولوگلین» نویسنده «خیالات زمستان»، «زویی لی پترسون» نویسنده «سال آینده، حتما» و «دبورا ویلیس» نویسنده «تاریکی و دیگر داستان‌های عاشقانه» اشاره کرد.
«من یک کامیونم» اثری از «میشل وینترز» و «کرانه» نوشته «آندره ای. میچاد» و با ترجمه «دونالد وینکلر» هم از دیگر آثار راه‌یافته به مرحله نخست نامزدی جایزه «گیلر» ۲۰۱۷ هستند.
جایزه «گیلر» که هرساله با حمایت «اسکاتیا بانک» برگزار می‌شود، طی دو دهه اخیر به یکی از مهم‌ترین جوایز آمریکای شمالی تبدیل شده است. امسال اولین دوره‌ای است که این جایزه بدون حضور «جک رابینوویچ» ـ بنیان‌گذار فقید این رویداد فرهنگی ـ برپا می‌شود. «رابینوویچ» اوایل سال جاری میلادی در سن ۸۷ سالگی درگذشت.
فهرست نامزدهای نهایی امسال دوم اکتبر و نام برنده نهایی روز ۲۰ نوامبر ۲۰۱۷ طی مراسمی در تورنتو اعلام می‌شود. برنده جایزه «گیلر» جایزه‌ای ۱۰۰ هزار دلاری دریافت می‌کند و به هر یک از نامزدهای نهایی مبلغی ۱۰ هزار دلاری اعطا خواهد شد.
این جایزه‌ کانادایی در سال ۱۹۹۴ توسط «جک رابینودیچ»، تاجر اهل تورنتو، برای بزرگداشت نام همسرش «دوریس گیلر»، ویراستار و روزنامه‌نگار، راه‌اندازی شد و هرساله به بهترین رمان و یا مجموعه داستان‌ کوتاه کانادایی تعلق می‌گیرد که به زبان انگلیسی در سرتاسر این کشور منتشر شده باشد.
هدف از راه‌اندازی این جایزه‌ ادبی، توجه بیش‌تر به ادبیات کانادا بود. این جایزه در سال ۲۰۰۵ از سوی «اسکاتیا بانک» مورد حمایت توأمان قرار گرفت. از چهره‌های سرشناسی که پیش‌تر جایزه «گیلر» را از آن خود کرده‌اند، می‌توان به «مارگارت اتوود»، «اسی ادوگیان»، «آلیس مونرو» و «مایکل اونداجی» اشاره کرد.

منتشرشده در اخبار
دوشنبه, 13 شهریور 1396 16:12

کافه پیانو / فرهاد جعفری

"کافه پیانو" نام کتابی از "فرهاد جعفری" است. این کتاب اولین بار در سال ۱۳۸۶ توسط نشر چشمه چاپ شده‌است. این کتاب اولین نوشتهٔ فرهاد جعفری است.
اولین چیزی که خواننده را در این اثر تحت تاثیر قرار میدهد لحن داستان است که برخلاف داستان های کلاسیک بسیار سریع روان و بدون گیر های ادبی نوشته شده است..
دومین موضوعی که جذاب است. فضای داستان، محیط و شخصیت های این داستان می باشد. همگی واقعی و زنده به نظر می رسند. اتفاقات فانتزی تخیلی و دور از دسترس نیست. دوست داشتن در این رمان همان دوست داشتن و عشق همان عشقی است که خواننده می شناسد و درکش کرده است. اتفاقات واقعی که در اطراف هرکسی رخ می دهند و شخصیت هایی که بارها از نزدیک لمسشان کرده است. کافه پیانو کتاب عجیب و غریبی است که به سبک داستان های سنتی ایرانی نیست , بلکه درباره ی واقعیت های روزمره ی زندگی مردی است که عاشق ادبیات کلاسیک است.اصلا همه ی چیزهای کلاسیک , آنتیک وقدیمی را دوست دارد:از آدم ها گرفته تا , فیلم , رمان ,موسیقی,قهوه, سیگارپیچ نقره ای روسی و...
کافه پیانو در میان نسل جدید رمانها و داستان های ایرانی (داستان های مدرن) متولد شده است ,که به جرات میتوان گفت در میان آنها یک شاهکار است.

راوی داستان مردیست که در شغل قبلی خود یعنی دایر کردن دفتر روزنامه شکست خورده و اکنون در پی اختلافاتی با همسرش جدا از او زندگی می کند و کافه ای به نام کافه پیانو زده تا از طریق درآمد کافه، مهریه همسرش پری سیما را تهیه نماید. کتاب به صورت فصل فصل است و هر فصل ماجرایی مربوط به یکی از مشتریان کافه یا گوشه ای از زندگی راوی را روایت می کند.
رمان کافه پیانو، تقدیر شده در جایزه ادبی اصفهان و برگزیده نظر سنجی روزنامه اعتماد از منتقدان به عنوان بهترین رمان سال ۱۳۸۶ است.

برگزیده هایی از متن کتاب:

  • اگر می بینید کسی کار بزرگی نمی کند، برای این است که یا لباسی ندارد که بهش تکلیف کند؛ یا اساسا آدم کوچکی است.
  • همین که پایم را می گذارم خانه ی کسی قبل از هر کجای دیگری می روم سراغ کتابخانه ی طرف . چون که جلوی کتابخانه ی کسی بهتر از هر کجای دیگر می شود روحیات صاحبخانه را شناخت .
  • من می میرم برای اینکه کسی _ حالا هر کجا که هست _ عین خودش باشد وقتی که آنجا نیست. یعنی خودش را پشت ظواهری که دو پول سیاه نمی ارزند مخفی نکند. یا از ترس اینکه دیگران چه قضاوتی در باره اش کنند ؛ خودش را یک طوری که نیست جلوه ندهد یا آن طوری که هست ، خودش را نشان ندهد.
منتشرشده در کتاب

نورا کی جمیسین، نویسنده‌ 45 ساله‌ آمریکایی، برای رمان «دروازه ابلیسک» خود برای دومین بار برنده جایزه علمی‌ـ‌تخیلی هیوگو شد.

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)، نورا کی جمیسین که سال گذشته به عنوان اولین زن سیاه‌پوست برای رمان «فصل پنجم» برنده جایزه علمی‌، تخیلی‌‌ و فانتزی هیوگو شده بود امسال نیز برای رمان «دروازه ابلیسک» برای دومین بار این جایزه را از آن خود کرد.

در دوره‌‌های پیشین نیز گاهی یک نویسنده برای بار چندم برنده‌ی این جایزه‌ی معتبر ادبی در ژانر علمی‌ـ‌تخیلی شده بود. رابرت ای. هاین‌لاین از جمله‌ی نویسنده‌هایی بود که چهار بار این جایزه را برده بود.

نورا کی جمیسین که متولد 1972 در آمریکاست در داستان‌های خود موضوعات متنوع و گسترده‌ای مانند نبرد و اختلاف فرهنگ‌ها را روایت می‌کند.

او سال 2010 نیز توانسته بود برای یکی از داستان‌های خود نیز به مرحله‌ی نهایی جایزه‌ی ادبی هیوگو راه یابد.

گاردین نوشته است جمیسین با رای‌گیری از کسانی که در وردکان حق عضویت پرداخته بودند روز جمعه به عنوان برنده جایزه هیوگو معرفی شد.

انتخاب مجدد نورا کی جمیسن از سوی مطبوعات بریتانیایی بیانگر ناکامی دوباره گروه‌های نژادپرست و انحصارطلب و همین‌طور حضور قدرتمند زنان در رویدادهای ادبی تلقی شده است.

این رمان دومین سری از سه‌گانه اوست. «دروازه ابلیسک» داستان جهانی است که مدام با لرزه‌ها تهدید می‌شود؛ جایی که نیروهای جهش‌ یافته قادر هستند آن را کنترل کنند ولی با کوشش و مبارزه‌ی انسان سرکوب می‌شوند.

روزنامه‌ نیویورک‌تایمز رمان «دروازه ابلیسک» جمیسین را کمی عجیب و غیرعادی توصیف کرده است.

نیکولاس وایت، مدیر اجرایی جایزه هیوگو، گفت امسال بیش از 3 هزار نفر در رای‌گیری جایزه هیوگو شرکت کرده‌اند که بالاترین میزان مشارکت در یک رای‌گیری محسوب می‌شود.

وایت گفت: «حالا سطح بالایی از مشارکت واقعی و مشارکت ذهنی وجود دارد... مردم می‌توانند آنچه را که دوست دارند بخوانند.»

جمیسین در واکنش به انتخابش در وبلاگ خود نوشته است: «وقتی رمان فصل پنجم را می‌نوشتم تصور نمی‌کردم کسی بخواهد آن را بخواند و زمانی که نامزد جایزه هیوگو شدم از خودم پرسیدم یعنی چه کسی به آن رای داده است.»

او در ادامه نوشته است که گرچه برخی بازی‌های سیاسی در جوایز این چنینی نقش دارند و به آسانی می‌توانند تعیین‌کننده باشند اما هستند کسانی که می‌ایستند تا به ابداع و نوآوری رای دهند. آنها ثابت می‌کنند که دلشان داستان‌های خوب فارغ از بازی‌های سیاسی می‌خواهند و آنچه یک داستان را خوب می‌کند مهارت و توانایی است که به وضوح به آینده توجه کند نه از طریق لنز مبهم نوستالژی و امتیاز.

هیوگو که از جوایز علمی‌ـ‌تخیلی مهم در جهان ادبیات به شمار می‌رود از دهه‌ی 1950 به نام هیوگو گرنسبک بنیان نهاده شد و سالانه داستان‌های فانتزی را که به زبان انگلیسی نوشته شده باشند معرفی می‌کند. هیوگو گرنسبک که سال 1967 از دنیا رفت مخترع، ویراستار و نویسنده آمریکایی بود که در ژانر علمی‌ـ‌تخیلی می‌نوشت. از برنده‌های دوره‌های پیشین این جایزه می‌توان به رابرت ای. هاین‌لاین، فیلیپ ک. دیک، آیزاک آسیموف، آرتور سی. کلارک و نیل گیمن اشاره کرد.

منتشرشده در اخبار
صفحه1 از6