"هرگز رهایم مکن"، رمانی نوشته کازوئو ایشی گورو نویسنده ژاپنی بریتانیایی است که در سال ۲۰۰۵ منتشر شد. این رمان در همان سال نامزد جایزه بوکر و در سال ۲۰۰۶ نامزد جایزه آرتور سی کلارک شد. مجله تایم نیز آن را به عنوان بهترین رمان سال ۲۰۰۵ برگزید و آن را در لیست ۱۰۰ رمان برتر انگلیسی زبان، از سال ۱۹۲۳ تا ۲۰۰۵ قرار داد. در سال ۲۰۱۰ این رمان به کارگردانی مارک رومانک، با همین نام «هرگز رهایم مکن» از سوی هالیوود نیز دستمایه اقتباس سینمایی قرار گرفت.
«هرگز رهایم مکن» یک رمان علمی ـ تخیلی است اما نمی‌توان این رمان را در طبقه‌بندی‌های رایج قرار داد چرا که نویسنده در کنار همذات‌پنداری با شخصیت‌های داستان درصدد پاسخگویی به سؤالات بسیاری است که نشان می‌دهد، این رمان یک کتاب سرگرم‌کننده است.
"هرگز رهایم نکن" یکی از 1001 کتابی است که به گفته سایت آمازون قبل از مرگ باید خواند.

در متن می خوانیم:

  • خاطرات، حتی ارزشمندترین آنها، در طی زمان به شکل اعجاب‌آوری محو می‌شوند.
  • گاهی چنان در خود فرومی‌روم که اگر به‌طور ناگهانی به فردی بربخورم که می‌شناسم، چند لحظه طول می‌کشد تا خود را در زمان و فضای حال پیدا کنم.
  • بازارها یک تأثیر ظریف‌تر نیز بر ما داشتند. اگر خوب فکرش را بکنید، می‌بینید وقتی برای تولید چیزهایی که ممکن بود جزو گنجینه شما باشند به همدیگر وابسته شده‌اید، در روابطتان نیز تغییراتی ایجاد خواهد شد.
  • درست مثل شطرنج است، وقتی حرکتی را انجام می‌دهی و دستت را از روی مهره برمی‌داری، تازه می‌فهمی چه اشتباهی انجام دادی و حس ترسی بر تو غلبه می‌کند چون هنوز ابعاد و عواقب این اشتباه را نمی‌دانی.
  • اگر قراره زندگی‌های درستی داشته باشین، باید بدونین کی هستین و چی در انتظارتونه، تک تک شما.
منتشرشده در کتاب

کاسون وایت هد که با رمان «راه‌آهن زیرزمینی» خود برنده جایزه پولیترز ۲۰۱۷ شده بود جایزه آرتور سی کلارک را هم از آن خود کرد.

به گزارش ایبنا، جایزه‌ آرتور سی کلارک که روز گذشته سیو یکمین دوره‌ خود را برگزار کرد مهم‌ترین و معتبرترین جایزه ادبی انگلستان است و با هدف تقدیر از بهترین‌های ادبیات علمی ـ تخیلی منتشرشده در انگلستان به طور سالانه برگزار می‌شود.

رمان «راه‌آهن زیرزمینی» داستانی فانتزی درباره برده‌داری در آمریکا است.

به گزارش آسوشیتدپرس، اندرو ام باتلر، رئیس هیئت داوران این جایزه درباره‌‌ انتخاب هیئت داوران گفت: «خوشحالم که کالسون واید هد برنده این جایزه شد. داستان «راه‌آهن زیرزمینی» روایتگر خصلت‌های غیرانسانی انسان‌هاست که ظرفیت‌های داستانی برای خلق ادبیات استعاری را نشان می‌دهد.»

کالسون وایت هد در یک سخنرانی بعد از اعلام برنده شدنش گفت: «خبر مسرت‌بخشی بود و به یاد می‌آورم که وقتی ده ساله بودم جذابیت داستان‌های علمی و تخیلی بود که بذر آرزوی نویسنده شدن را در دلم کاشت.»

او افزود: «وقتی نویسنده هستی مجبور نیستی بیرون بروی یا با کسی حرف بزنی و می‌توانی درباره همه چیز از زامبی‌ها گرفته تا روبات‌ها و موجودات تخیلی دیگر داستان بنویسی و خلق و ابداع کنی.»

او همچنین گفت «فانتزی نیز مانند رئالیسم ابزاری برای توصیف کردن جهان است. و حالا خوشحالم که رمان «راه‌آهن زیرزمینی» که جز با امکانات ادبیات تخیلی و فانتزی نمی‌توانست وجود داشته باشد برنده این دوره جایزه آرتور سی کلارک شده است.»

داوران جایزه سی کلارک رمان «راه‌آهن زیرزمینی» را برنده شایسته‌ای برای این دوره از جایزه دانستند که به بهترین نحو ژانر خود را توصیف می‌کند و توانایی مرموز و شگفت ادبیات علمی و تخیلی را برای حال و آینده به نمایش می‌گذارد.

کالسون وایت هد در حالی این جایزه را از آن خود کرد که در همان روز نامزد دریافت جایزه من بوکر نیز شده بود.

این جایزه که توسط آرتور سی. کلارک، نویسنده برجسته آثار داستانی علمی تخیلی، در سال ۱۹۸۷ پایه‌گذاری شد پس از درگذشت او نیز هر سال به کار خود ادامه می‌دهد.

آرتور سی کلارک که سال ۱۹۴۸ با درجه عالی در فیزیک و ریاضیات از دانشکده کینگز دانشگاه لندن فارغ‌التحصیل شد مشهورترین اثرش به نام «دیده‌بان» را سال ۱۹۶۴ منتشر کرد.

این اثر در ۱۹۶۸ میلادی موضوع اقتباس فیلمی با عنوان «۲۰۰۱: اودیسه فضایی» به کارگردانی استنلی کوبریک ‌قرار گرفت. این فیلم جایزه اسکار را برای کارگردان و نویسنده به ارمغان آورد. او تا زمان درگذشتش به عنوان یکی از بهترین نویسندگان آثار علمی تخیلی شناخته می‌شد.

منتشرشده در اخبار