پنج شنبه, ۰۹ شهریور ۱۳۹۶ ۱۳:۳۹

در باب حکمت زندگی - آرتور شوپنهاور

"در باب حکمت زندگی" اثر "آرتور شوپنهاور"‏ (1788–1860میلادی) فیلسوف آلمانی است.آرتور شوپنهاور یکی از بزرگترین فلاسفهٔ اروپا و فیلسوف پرنفوذ تاریخ در حوزه اخلاق، هنر، ادبیات معاصر و روانشناسی جدید است.
فلسفۀ آرتور شوپنهاور را همواره به منزله فلسفه ممتاز هنر، حتي فلسفه مرجحِ هنرمندان تلقي کرده اند؛ نه به اين علّت که بخش بزرگي از فلسفه او به هنر اختصاص دارد... يا ساختار اين فلسفه در کمال روشني، شفافيت و انسجام و لحن آن نيرومند، آراسته، دقيق و ... واجد انضباطي شاداب است ... همۀ اينها «نمود» يا ظاهر امر است، يعني بيان ضروري و فطريِ ماهيت و عمقِ اين نحوۀ انديشيدن ... بيان طبع پويا و هنرمندانه اي که جز در اين قالب ممکن نيست متجلّي گردد.»
لئو تالستوي در سال 1869 در نامه اي به آفاناسي فل مي نويسد: «آيا مي دانيد که تابستان امسال تا چه اندازه برايم پرارزش بود؟ اين ايام را با شيفتگي به شوپنهاور و لذت هاي روحي فراواني گذراندم، که پيش از آن هرگز نمي شناختم... ممکن است روزي نظرم در اين باره تغيير کند، اما به هر حال اکنون يقين دارم که شوپنهاور نابغه ترين انسان هاست. وقتي آثارش را مي خوانم نمي فهمم که چرا تا به حال ناشناس مانده است. شايد توضيح اين امر همان باشد که او خود بارها تکرار کرده است، به اين معنا که اکثريت آدميزادگان را ابلهان تشکيل مي دهند.»
درست شوپنهاور یک فیلسوف است،اما این کتاب شباهت زیادی به کتاب های فلسفی ندارد،‌گویا شوپنهاور نشسته و با شما یک فنجان چای می نوشد و تجربیات و نظراتش را در مورد زندگی در اختیار شما می گذارد. در این کتاب شوپنهاور سرنوشت و سعادت انسانها را وابسته به ۳ عامل "آنچه هستیم"، "آنچه داریم" و "آنچه می نماییم" می کند و در مورد هر یک در یک فصل جداگانه صحبت می کند.
پیشنهاد می کنیم این کتاب را بخوانید.

جملات انتخابی از متن کتاب:

  • " درست در امور کوچک شخصیت انسان آشکار می شود، زیرا آدمی در این امور نمی کوشد تا بر خود مسلط باشد و غالبا می توان از اعمال ناچیز و روش عادی رفتار، به خودخواهی بی حد و مرز و بی ملاحظگی مطلق فرد نسبت به دیگران به آسانی پی برد که طبق تجربه های بعدی ، در امور بزرگ هم صادق است، اگرچه آن را انکار کند
  • غالب مردم بالاترین ارزش را برای نظر دیگران قائل اند و دغدغه آنها بیشتر نظردیگران است تا آنچه در فکر خودشان میگذرد.‏
  • هر چه انسان از لحاظ درونی غنی تر باشد ، دیگران را تهی می یابد و بسیاری از چیزهایی که افراد عادی را ارضا می کند برای او سطحی و پوچ است.
  • آدمی هر چه در درون خود بیش تر مایه داشته باشد ، از بیرون کم تر طلب می کند و دیگران هم کم تر می توانند چیزی به او عرضه کنند. از این رو ، بالا بودن شعور به دوری از اجتماع منجر می گردد.
  • انسان های وحشی یکدیگر را می خورند و انسان های متمدن ، یکدیگر را فریب میدهند.
  • مبتذل‌ترین نوع غرور، غرور ملّی‌ است، زیرا کسی که به ملّیت خود افتخار می‌کند در خود کیفیت باارزشی برای افتخار ندارد، وگرنه به چیزی متوسل نمی‌شد که با هزاران هزار نفر در آن مشترک است. برعکس، کسی که امتیازات فردی مهمی در شخصیت خود داشته باشد، کمبود‌ها و خطاهای ملّت خود را واضح‌تر از دیگران می‌بیند، زیرا مدام با این‌ها برخورد می‌کند. اما هر نادان فرومایه که هیچ افتخاری در جهان ندارد، به مثابه‌ی آخرین دستاویز به ملّتی متوسل می‌شود که خود جزیی از آن است. چنین کسی آماده و خوشحال است که از هر خطا و حماقتی که ملّتش دارد، با چنگ و دندان دفاع کند.
نام کتاب : در باب حکمت شوپنهاور
نویسنده : آرتور شوپنهاور
ناشر : نیلوفر
مترجم : محمد مبشري
تاریخ انتشار : 1395
زمان آخرین ویرایش: پنج شنبه, ۰۹ شهریور ۱۳۹۶ ۱۳:۴۷

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید