دوشنبه, ۰۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ ۱۳:۳۶

حس جاندار پنداری و آموزش نظم

فرض کنید کودک سه ساله ی شما همه ی اسباب بازی هایش را در اتاق ریخته و شما دوست دارید حداقل در جمع کردن آن ها به شما کمک کند!

⛔️⛔️راه بی نتیجه —> امر مستقیم
مادر: اسباب بازی هات رو جمع کن
کودک: نمی خوام، شما جمع کن
مادر: همیشه من باید اونا رو جمع کنم هر کس خودش باید کارهاش رو انجام بده
کودک: نمی تونم آخه خسته میشم
مادر: خب منم خسته ام اصلا همه رو جمع می کنم و میذارم جایی که دیگه دستت بهشون نرسه
کودک: نه مامان ( در حالی که گریه می کند)
مادر: خب مگه صدبار نگفتم اونا رو از اتاقت بیرون نیار چرا گوش نمی کنی...
و نصیحت های تکراری و بدون نتیجه همینطور از طرف مادر ادامه پیدا می کند و کودک هم با لجبازی و گریه کاری که مادر می خواهد را انجام نمی دهد

✅ راه ساده —> استفاده از حس جاندار پنداری
برای اینکه کودک وسیله هایش را سر جایشان بگذارد کافیست مادر با تغییر صدای خود از طرف آن ها صحبت کند و به کودک بگوید:
ما دوست داریم سر جامون باشیم اینطوری دیگه کسی پا روی ما نمیذاره و له نمی شیم و نمی شکنیم؛ کاشکی یکی پیدا بشه و ما رو بذاره سر جامون!

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید